pipiogpupu

sex dagar til stefnu!

2012-02-08T10:20:00.000Z

A-kúr-Eyri

2012-02-06T21:55:00.001Z

A-kúr-eyri tók á móti okkur með hjörtum og blikkandi hjörtum. Ég hef loks fundið heimabæ valentínusaraðventunar. það sem blasti við okkur þegar við runnum inn í borgina á okkar love-mobile voru borgarljósin og fullt tungl yfir Eyjafirðinum hinum stórfenglega en svo eftir því sem við nálguðumst fórum við að sjá blikkandi hjarta (já, risavaxið) á hlíðinni til móts við ástarborgina A-kúr-eyri (finnst óhæft að A-kúr-eyri fái ekki að vera borg þegar hún er augljóslega höfuðstaður norðurlands). Fyrst hélt ég auðvitað að Arnar væri að biðja mín, en mundi þá að við værum nú þegar gift! Nú svo fóru fleiri hjörtu að birtast víðs vegar um borgina og það í umferðarljósunum. Ég útskýrði þá fyrir dætrum mínum að á A-kúr-eyri væri mikil eftirvænting fyrir valentínusardeginum, að mömmur þyrftu helst að fá hundruðir kossa á dag á valentínusaraðventunni og að Kúr væri þjóðaríþróttin hér í borg.

febrúar

2012-02-02T23:59:00.002Z

ég er svo glöð að það er kominn febrúar, mér finnst hann langtum betri en janúar. Hann er mun styttri og þar með ekki jafn þjáningarfullur. Febrúar er líka örlítið bjartari, Arnar á afmæli í febrúar og síðast en ekki síst þá byrjar fiskamerkið í febrúar. Sums staðar í heiminum telst febrúar til vormánuða...augljóslega ekki hér á landi. Nú svo er auðvitað valentínusardagurinn í febrúar, afmæli ástarinnar...er eitthvað fallegra í veröldinni en ástin? Nei það held ég barasta ekki. Gleðilegan febrúar!

Ári síðar! Dauðagildran Snorrabraut!

2012-01-26T17:25:00.001Z

Enn og aftur sendi ég borginni bréf um Snorrabrautina!

Sælir

Ég sendi ykkur póst fyrir ári síðan, þið svöruðuð fljótt og talað um að það væri á áætlun að breyta og laga ætti SNORRABRAUTINA. Í dag er liðið ár, ýmislegt hefur breyst en flest hefur ekkert breyst.
Það sem hefur ekki breyst er að græni karlinn á gatnamótum Egilsgötu/Snorrabraut fær að skína í heilar 9 sekúndur. Ég og dætur mínar tvær (5 og 7 ára) erum rétt svo komnar yfir skaflinn þegar sá rauði er kominn aftur þá eigum við fótum okkar fjör að launa að reyna komast yfir fjórar akreinar áður en bílar bókstaflega bruna yfir okkur. Við höfum margoft verið í lífshættu, ég hef sjálf verið vitni að þónokkrum slysum á Snorrabraut á þessu ári. Mér finnst ekki hægt að bjóða borgarbúum þetta lengur, ég hef komið með hugmyndir í Betri Reykjavík, við höfum stofnað facebookgrúppu til stuðnings þessu málefni. Í skýrslu Rannsóknarnefndar umferðaslysa frá haustinu 2010 segir að það verði að breyta þessari götu! Ég er búin að heyra frá nokkrum á vegum borgarinnar sem segja að það eigi að breyta Snorrabrautinni, fækka akreinum og setja hjólastíga... en aldrei er talað um HVENÆR. Ég spyr því HVENÆR ætliði að lagfæra götuna?

https://www.facebook.com/groups/172729109456279/

http://betrireykjavik.is/priorities/213

Opið bréf til Hverfisráðs Hlíða og til Stefáns A. Finnssonar deildarstjóra á umhverfis- og samgöngusviði borgarinnar og Karls Sigurðssonar formanns umhverfis- og samgönguráðs.

Norðurmýri er hverfið mitt, þar hef ég búið með einhverjum hléum frá unglingsaldri. Eins og er alkunna er hverfið mitt svolítið eins og fallega gróin umferðareyja á milli nokkurra stórra gatna, Miklabrautin og Snorrabrautin þar stærstar. Skipulag þessara gatna og þá sérstaklega Snorrabrautar hefur lítið breyst samfara breyttum aðstæðum og umferð. Nú nýlega varð dauðaslys á Snorrabraut og eftir það hefur umræða í fjölmiðlum aðeins aukist um ástandið við þessa götu, bendi ég sérstaklega á greinar Ryan Parteka í Grapevine nú nýverið.

Þessa götu keyri ég sjálf næstum daglega og eða fer yfir gangandi. Hver sem hefur reynt að fara yfir Snorrabraut á grænu ljósi veit að það er ekki hægt, ljósið er það stutt hvað þá sé maður með eitt barn á hjóli og annað í kerru (þetta á einnig við ljósin sem eru á Snorrabraut til móts við Flókagötu). Barnið mitt byrjar í Austurbæjarskóla í haust og satt best að segja óar mér við þessu ástandi. Svörin sem fengust úr Fréttablaðinu frá Stefáni Agnari Finnssyni, deildarstjóra á umhverfis- og samgöngusviði borgarinnar um lengd ljósa á Snorrabraut þótti mér og öðrum íbúum hverfisins snautleg. Ég trúi því ekki að ástandið geti talist eðlilegt þegar svona slys verða, þegar starfsmenn frístundaheimilis Austurbæjarskóla segjast óttast á degi hverjum um öryggi barna í þeirra umsjá þegar farið er yfir þessa götu og enn fremur þegar fólk er frekar tilbúið til þess að flytja en að búa hérna í annars fremur friðsælu hverfi.

Flestir nágrannar mínir, foreldrar, starfsmenn frístundaheimilis Austurbæjarskóla og já margir fleiri eru uggandi um þetta öryggisleysi og spyrja sig jafnframt hver forgangsröðunin sé. Eiga gangandi vegfarendur ekki að ganga fyrir eða verður bíllinn enn einu sinni ofan á. Sjálf ólst ég upp erlendis og það við hraðbraut en þar voru ráðstafanir gerðar með hliðsjón af því að þetta væri hraðbraut og það var alls ekki eins hættulegt eins og þar sem ég bý í dag. En Snorrabrautin er einhvern veginn óskilgreint millistig milli hraðbrautar og götu. Hún hefur ekki þann umferðarþunga sem hraðbrautir hafa en þeim mun hættulegri umferð. Nú er ég ekki sérfræðingur í skipulagi en hver sá sem þekkir þessa götu veit að:

Á Snorrabraut er of hár hámarkshraði, það eru of stutt ljós, of fáar göngubrautir og það þarf að athuga skipulag þessarar götu í ljósi þess að hún er í íbúahverfi og skólahverfi. Einnig veit ég til þess að skrifuð hafi verið Mastersritgerð um skipulag Snorrabrautar við HR svo ekki ætti að vanta menntað fólk til þess að gera eitthvað í þessu. Ég vona að það þurfi ekki fleiri slys eins og varð fyrir stuttu til þess að eitthvað verði að gert!

Bestu kveðjur

Móheiður Hlíf Geirlaugsdóttir

Norðurmýrarbúi, þýðandi og móðir tveggja ungra gangandi vegfarenda.

janúarþunglyndið og áramótafeikin

2012-01-18T00:36:00.001Z

Það verður að viðurkennast að það er búið að vera hell að vakna þennan mánuðinn ekki hjálpar veðrið sem hefur ákveðið að vanrækja skyldur sínar við loftslagshitnun allrækilega. eins og allvanalegt er hjá mér hafði ég ákveðið að vera með einhver stórfengleg áramótaheit. Öll koma þau úr sama brunni, ég var ekki nógu eitthvað árið 2011 og nú ætla ég vera mun betri í þessu öllu, miklu sætari og allt. En svo las ég ráð frá einhverjum búddískum zen besserwisser sem sagði mér beinlínis að svoleiðis væri asnalegt...þá fór ég að hugsa út í öll áramótaheit síðustu ára sem mörg hver urðu aldrei að veruleika...t.d. hef ég enn ekki hætt að borða sælgæti, ég bloggaði ekki meira eins og ætlunin var, var ég betri manneskja? keine anung...(en ég náði loksins að sauma rúmteppið í haust sem var áramótaheitið 2007)
Nú svo heyrði ég í útvarpinu að flestir sem strengdu heit gæfust upp 10. jan sérstaklega ef heitið snérist um megrun, hætta reykingum eða að hreyfa sig geðveikt! Hins vegar vill þessi búddistazen gaur meina að það sé mun ráðlegra að reyna breyta venjum sínum og helst ekki tækla nema eitt í einu. Ég ætla því auðvitað að venja mig af 12 asnalegum venjum, fyrsta er að venja mig af því að strengja áramótaheit sem ég stend svo ekki við...(sem er mér greinilega ómögulegt)
Í staðinn ætla ég því að umfaðma þunglyndið sem fylgir því að búa á norðurhveli jarðar, þar sem er engin birta og vont veður og þar sem nýútskrifaður og hæfileikaríkur þýðingafræðingur með sérlegan áhuga á feminískri heimspeki fær ekki vinnu (og já hún tekur það persónulega)...
Umfaðma þá staðreynd hversu kaldranalegt lífið getur verið og að sem norður-evrópubúi sé mér eðlislægt að vera langt niðri á vetrarmánuðum. (Kem því hér með á framfæri að ríkisstjórnin getur varla kallast sósíalísk velferðarstjórn nema hún bjóði okkur til heitari sósíalískra landa þar sem sól skín í heiði.)
þangað til horfi ég á Ingmar Bergman kvikmyndir út í eitt og nýt mikillra samvista við sængina góðu...

nýársbarnið og annum nobili 2011

2012-01-03T00:14:00.001Z

litla ljúf er 7 ára í dag(2. jan), okkur þykir öllum mikið til koma enda sérstaklega upprifin af afmælum. Ísold byrjaði í skóla síðasta haust sem okkur þótti líka svakalega merkilegur áfangi. 'Eg sem hafði svarið þess eið að koma ekki nálægt skólastofnun aftur eftir að hafa útskrifast sem meistari á árinu, þurfti aldeilis að sætta mig við það að nú væri skólagangan byrjuð á nýjan leik og nú sem foreldri...Jú ég viðurkenni að það hvarflaði að mér að finna mér skútu og sigla með börn og buru (hvað er bura?) um heimsins höf. Í stað þess að skilja barnið eftir á stofnun, en nei eitt það sem ég hef lært í skóla sem utan að skólinn verður ekki umflúinn.
Ísold hefur lært margt og mikið á þessari fyrstu önn sinni í hinum virðulega austurbæjarskóla og mun meira en að lesa og reikna; hún hefur lært að eignast vini á örskotsstundu, vera huguð, standa með sér...hún hefur mikið verið að velta fyrir sér kynhneigð, justin bieber, rómantík og stefnumótum. Áður en systurnar byrjuðu í skólanum höfðu þær auðvitað lært heilmargt sérstaklega í sumarfríinu okkar í Berlín, þar lærðu þær t.d. heilmargt um ólík samgöngutæki, um mismuninn á afríska fílnum og þeim indverska, um tilvist jógafuglsins, hvernig maður biður um gosvatn á þýðversku og svo má lengi telja.
Unglingaveikin hefur ekki farið framhjá okkur og við höfum komist að því að frumburðurinn er einstaklega raddsterk, reyndar svo mikið að yngra barnið hefur kvartað mikið undan eyrnaverk sem endaði svo með læknisskoðun. Læknirinn sá staðfesti að þar væri engin bólga aðeins viðkvæmni fyrir unglingaveiki, litlan sættist á aukaskammt af lýsismeðali. Á jólasýningunni sáum við svo loks litla barnið sem er búið að stækka helling á þessari fyrstu önn á sviðinu í bíósalnum á austó syngja nokkur lög og það voru að vonum stoltir foreldrar sem leiddu dætur sínar í kringum jólatréð í íþróttasalnum.
En önninni var ekki lokið þegar lífið kenndi okkur öllum mikilvægustu lexíuna eða þá endanlegustu. Olla langaamma/amma mín í holtó kvaddi okkur nefnilega í byrjun desember þá kom að því að segja litlum hjörtum frá leiðarenda...
bestu óskir á nýju ári!

ættfræðiáhuginn

2011-11-16T13:47:00.002Z

Karólína sver sig í föðurætt mína og sýnir mikinn ættfræðiáhuga þessa daganna...ég er spurð daglega hvað foreldrar mínir heiti og þá auðvitað fullu nafni, nú svo er spurt hvað foreldrar þeirra heiti og jafnvel foreldrar þeirra. Þetta þykir mér all merkileg hegðun ég man vel eftir því þegar móðir mín spurði mig litla hvað foreldrar vina minna hétu eða hvað þeir gerðu, mér fannst þetta vera hámark hnýsninar og þessar upplýsingar ómerkilegri en nokkuð annað. Það kom svo auðvitað á daginn að þetta væri daglegt brauð á fróni en í suður Frakklandi var ekki mikið verið að spyrja um ættir og slíkt. Karólína spyr mig hins vegar aftur og aftur sömu spurningana og finnst stundum skrítið að tengja saman. Til dæmis á hún tvær langömmur sem henni þykir skrítið að séu mömmur hvað þá mömmur afa og ömmu, nú svo um daginn var hún orðin soldið rugluð á þessum ættfræðirannsóknum sínum og spurði mig hvort ég væri mamma Geirlaugs pabba míns. Í næstu setningu var hún búin að nefna pabba sinn Arnar Karólínuson (sem mér finnst bara nokkuð huggulegt nafn). Karólína veit auðvitað lengra en nef hennar nær og veit að börnin eiga foreldrana alveg eins og foreldrar börnin. En við þetta má bæta að Karólína er nú nýlega farin að nefna sig Arnarsdóttir því lengi vel vildi hún frekar heita Einarsdóttir eftir vinkonu sinni. Merkileg þessi ættfræði

samræður við yngra barn mitt á kaffihúsi

2011-11-03T00:33:00.000Z

K: Mamma, vinkona mín á leikskólanum hefur séð Bítlana
M: já er það
K: hefur þú séð þá.
M: já í sjónvarpinu og svoleiðis
K: hefurðu ekki séð þá á tónleikum
M: ekki beint
K: sjáðu manninn hann er með grænt og svart hár
M: Já vá, flott
K: Er hann í Bítlunum?

M: Nei hann er aðeins of ungur...

leiðindablogg

2011-10-28T19:22:00.000Z

þannig hef ég hugsað til þessa bloggs undanfarið, mér finnst stundum svo sjúklega leiðinlegt að blogga. Svo er hægt að svala þessari duldu athyglissýki á feisbúkk með sniðugum setningum og ef þær eru ekki sniðugar þá hverfa þær nógu fljótt...
EN svo er það þannig að ég vil alls ekki eyða þessu helvíti...pipiogpupu verður stórveldi einhvern tíman og þangað til þá er eins gott að passa plássið á Blogspotinu...

Ps. á næstunni mun birtast hér, almenn úttekt á raunverulegum sem óraunverulegum málefnum t.d.:
draumar (nýir og úr backcatalogue)
Endurbætt stjörnuspá mbl....(STjörnuspá á ekki að vera móralíserandi)
kannski skólasögur frá úttauguðum meistara og huguðum fyrstubekkingi
og svo myndir
svo þú, þú sem lest þetta rugl ekki gefast upp!

Magnaðar sumarfrísmyndir komnar á alnetið!!!!

2011-09-07T11:31:00.001Z

Ahhhhh-Indiana karó, originally uploaded by pipiogpupu.

Fríið okkar var ævintýralegt og skemmtilegt...og væri alveg til í að vera í sumarfrí árið um kring eftir að hafa skoðað myndirnar...andvarp!

Spielplatz Mekka!

2011-08-12T20:35:00.000Z

Já við erum líkast til öll fjögur sammála um það að í Berlín eru margir rólóvellir og ekki nóg með það heldur eru þeir margir hverjir frábærlega vel hannaðir og sniðugir...það sem er svo líka magnað er að enginn þeirra er eins. Allir hafa sinn sjarma, sinn stíl, sitt þema! Þannig teljum við Arnar að við séum búin að skapa nýja tegund af túrisma sem felst í rólóvallagöngutúrum...við höfum í það minnsta eitt mörgum dögum okkar að undaförnu í Berlín, á gangi milli rólóvalla. Allt frá sjóræningjaróló, línulangsokkróló, klifurróló til artí-dalíróló á Auguststrasse. En þegar ég segi rólóvöllur...verður minn íslenski hugi ekkert sérlega uppveðraður- vegna þess að á íslandi, felst rólóvöllur í rólu, rennibraut, sandkassa og jafnvel vegasalti ...og búið. Enn grátlegar er sú staðreynd að áður en ég fór reyndi ég lengi að ná í borgaryfirvöld til þess að spyrja þá hvers vegna væri búið að taka róluna og rennibrautina af Bollagöturóló og fékk þau svör eftir langa bið að tækin hefðu verið tekin vegna þess þau væru ónýt(sem er ekki rétt) og ekkert kæmi í staðinn vegna fjárskorts!
Hér er Spielplatz allt annað mál þeir hafa margir hverjir það sameiginlegt að vera stór hringlaga sandkassi með leiktækjum hvers konar og misjöfnum. Það má nefna klifurgrind með rennibraut, köngulóarróla og margar gerðir af rólum, stórum rólum, lítil innbyggð trampólín, síðan eru oft skip, kastalar alls kyns virki sem hægt er að klifra á klifurveggjum, renna sér niður rennibrautir, súlur eða reipi....það er endalaust hægt að telja. Þeir eiga allir það sameiginlegt að vera hugvitsamir, þroskandi fyrir hreifiþroska og hugmyndaflug barna. En svo er það eitt við rólóana í Berlín, að það er hugsað fyrir foreldrana líka! Það eru kaffistaðir nálægt eða á rólóunum og foreldrar hef ég tekið eftir koma mikið rétt eftir leikskóla, hitta félaga sína í baráttunni spjalla, sitja róleg á þartil gerðum bekkjum eða hugvitsamlegum sætum meðan börnin leika áhyggjulaus og enn betra leika við börnin sín í skemmtilegu umhverfi. Af öllum rólóunum sem við höfum heimsótt í Mitte, Prenslauer Berg, Kreuzberg og Neukölln stendur einn alveg sérstaklega upp úr og sá sýndi Tobbi vinur okkar hér. Hann er raunar eins og úr stórkostlegri Indiana jones bíómynd, Skip og kastali, klifurveggir, töfrateppi, lítil flugvél á gormum, sjóræningjastytta og jógakennarastytta(eins og ísold nefndi hana) Algerlega magnað og reyndar kalla þjóðverjarnir þetta Línulangsokkleikvöll! Skemmtilegast í heimi fyrir skotturnar tvær var þó að leika við Tobba á róló enda er þar mikill snillingur á ferð:)

Nächstes Blog

2011-08-06T19:45:00.001Z

Næsta blogg og næsta og næsta og næsta...það er takki eða hvað það nú heitir efst á öllum bloggum sem heitir: Næsta blogg og þegar maður ýtir á fer maður samstundis á nýtt og ókunnugt blogg...bloggin eru um flest og ekki neitt, myndir af börnum, íþróttaafrek, stjórnmálatuð, búseta erlendis...öll hafa þau það sammerkt að vera leiðinleg og óáhugaverð, Já ég veit og samt held ég þessu áfram. En það er vegna þess að mér finnst mitt blogg ekki vera leiðinlegt...og minna nánustu! Er ég sjálfselskari en annað fólk... nei það held ég ekki. Fólk hefur mest áhuga á sjálfu sér? Maður er manns gaman, hefur maður gaman að því að njósna um annað fólk...eða þannig líður mér oftast þegar ég skoða ókunnug blogg og myndaalbúm einhverra úti í bæ! Hvers vegna í fjáranum er fólk endalaust að tjá sig um jafn ómerkileg og tíðindalítil málefni eins má sjá af fyrri færslum hér og á næstu bloggum...Keine anung.
Aufstiegen bitte-
Hér sit ég með reggí, þrumur og eldingar í eyrum, sólbökuð eftir heitan dag í Berlín sem fór í megatchill og er bara nokkuð ánægð með sumarfríið! verði ykkur (2-3 lesendum) að góðu og þrýstið á Nächstes Blog»

Risaeðlur í rigningunni

2011-07-31T21:04:00.000Z

Berlín er yndisleg borg, það verður bara að segjast...Ég veit varla hvar skal byrja. Stelpurnar okkar eru skemmtilegir ferðafélagar og opnar fyrir þessari ofgnótt nýrra hluta... Á þessum tæpum tveimur vikum hafa þær ferðast með lestum og "sporðvögnum" á hverjum degi. Frumburðurinn hefur labbað daga langa í stórborginni án þess að kvarta... sem kemur móðurinni kannski hvað mest á óvart miðað við hversu bílvædd við erum heima. Þær hafa borðað, falafel á Súdönskum stað, víetnamskan, mexíkanst og auðvitað currywurst sem er nú orðið uppáhald Ísoldar. Leikvöllunum höfum við gert góð skil enda nóg af skemmtilegum og ólíkum rólóum. Einn daginn þar sem við vorum á gangi í Kreuzberg vorum við bókstaflega höstluð af velviljuðum þjóðverja á hjólaleikvöll...þar sem börn fá hjálm og hjól að láni...fríkeypis og geta hjólað að vild á litlum brautum með litlum umferðarmerkjum og ljósum....ég sæi þetta í anda gerast á fróni, þar myndi líkast til kosta morðfjár inn. Síðustu dagar hafa verið votir svo ekki sé meira sagt, rignt stanslaust í marga sólarhringa en einhvern veginn fær það ekkert sérlega á okkur, á einum slíkum degi skoðuðum við hið frábæra naturkundemuseum þar sem hægt er að finna stærstu samsettu risaeðlur í Evrópu og ýmislegt fróðlegt, stelpurnar voru gjörsamlega að springa úr fróðleiksfýsn og við þurftum að hafa okkur öll við til þess að útskýra heiminn frá tímum risaeðla og til þessa dags. Það sem ég er kannski ánægðust með er að strax á fyrstu dögunum fóru stelpurnar að stinga sjálfar upp á því að fara á kaffihús til að fá sér Croissant (sagt með frönskum hreim) finnst eins og mér sé að takast að skapa litla heimsborgara, og það er bara Prima!

sumar í Berlín

2011-07-20T23:12:00.000Z

Familían er komin til útlanda...jeij-börnin voru ofurspennt fyrir ferðinni sérstaklega flugferðinni og dýragarðinum, þau voru farin að telja niður í júní. Þegar við fórum loks upp á flugvöll ætlaði auðvitað allt um koll að keyra í tilhlökkun og spenningi. Sú yngri hafði aðeins flogið einu sinni áður en sem ungabarn, sú eldri flaug helling fyrir 2 ára svo minningarnar voru ekki margar um þetta stórkostlega fyrirbæri sem flugvél eða flugferð er. Það er ekki auðvelt að útskýra fyrir spenntu barni að í ferðalögum er maður alltaf að bíða. "are we there yet" er engin klisja, fyrst förum við í flugvél og þá þarf að bíða eftir því að fara upp í flugvélina, síðan þarf að bíða eftir hún takist á loft...síðan þarf auðvitað að sitja í einhverja klukkutíma þar til hún lendir loksins og þá tekur biðin eftir töskunum við, svo er beðið eftir lest og svo framvegis. Allt þetta reynist yngra barni mínu erfitt. "hvenær förum við í flugvélina?" ómaði sum sé allan tíman upp á velli, Síðan fórum við upp í vél þá heyrðist "hvenær fer flugvélin af stað?" loksins þegar flugvélin fór í loftið var barnið sofnað og missti því af teikoffinu...strax og hún vatnaði fór að heyrast "hvenær komum við" á 5 sekúndna fresti þar til við lentum og þá spyr Karólína "förum við núna í húsdýragarðinn?" En og aftur ullum við barninu vonbrigðum með því að útskýra fyrir barninu að fyrst yrðum við aðeins að koma okkur fyrir í Berlín áður en við færum að heimsækja berlínsku húsdýrin í Zoo. Eldri systirin kom inn í landið með opin augu, ekki var liðin mínúta á nýrri grundu þegar hún kallar á okkur og segir "Sjáiði þennan ofn, ótrúlega flottur" Síðan bentu þær báðar á ruslatunnurnar "mamma, sjáðu þessar flottu ruslatunnur"... Tekið eftir sem flestum smáatriðum en þó sagði Ísold fljótlega, "Berlín er eiginlega eins og Reykjavík!" Hvað sem afkvæmin hafa um þetta allt að segja er hér mikið úrval rólóvalla sem eru nokkrum skörum ofar en heima að gæðum!

dýfði mér í sjóinn

2011-07-01T19:01:00.001Z

Í sjónum með hinum fiskunum er best að vera! Allra meina bót, gott við tannapínupúkanum sem hertók líf mitt þessa vikunna og beinlínis lagði mig í rúmið. Sjórinn virkar því sem hið besta verkjalyf og lundarlyfta. Þetta verður sjósundssumarið mikla hjá pipiogpupu og familí. Í Berlín verðum við að láta okkur nægja vötnin með hinum þýsku striplingunum:)-Annars ætlaði ég nú bara að þvaðra um veðrið eins og venjulega. Mikið hefur verið kvartað undan kulda og vosbúð, mófuglar sumir hverjir fóru aftur á suðlægari slóðir, kartöfluvöxturinn er þremur vikum á eftir áætlun...en höfum við ekki bara verið dekruð af gróðurhúsaáhrifunum. Í það minnsta man ég vel eftir mér lítillri þá þótti mér einmitt þetta svala en ferska íslenska sumarveður yndislegt. amma mín í Frakklandi sagði alltaf þegar ég kom heim á haustin "mikið hafðir þú það gott í sumar, ég var gjörsamlega að kafna hérna(í Aix)". Kannski er þetta síðbúna sumar góðar fréttir fyrir jöklana okkar ... og vonandi koma svo mófuglarnir bara næsta sumar og dvelja við.

fáninn

2011-06-22T23:26:00.001Z

fáninn, originally uploaded by pipiogpupu.

fullt fullt af myndum, vorið, trúðaútskriftarveislur, 17. júní vetrarhörkur á Hjalteyri og já bara endalaust stuð í Norðurmýri og víðar ;)

Vampírur og ást

2011-06-07T15:41:00.000Z

nei ekki þjáist ég að síþreytu en er hins vegar illa haldin af blóðleysi og já fleiri kvillum. Þessu komst ég að eftir ævintýralega nótt á bráðamóttöku, þar sem ég var stungin í bak og fyrir, maginn á mér speglaður og ég fastaði í 12 tíma...Ég veit nú að ég væri ekki girnileg bráð fyrir vampírur eða blóðsugur hvers konar. Ég veit að flestir læknar líta út eins og Ken (í Barbie) og það getur verið mjög vandræðalegt þegar á að gera asnalegar rannsóknir á manni. Ég farin að þekkja nokkur orðatiltæki í bransanum, ein hjúkkan kallaði mig t.d. "þurra" eftir að hafa reynt að taka blóðprufur á nokkrum mismunandi stöðum, einnig fékk ég að heyra hljóðið í æðunum þegar blóðið er sogið út af miklum móð....óhugnanlegt ég veit. Já en ég tók þessu að sjálfsögðu með mesta hetjuskap...eða ekki. Ég grét úr mér augun og vorkenndi mér ómælt fyrir að vera föst á sjúkrastofu með 7 öðrum, þ.á.m einum sem hraut hástöfum alla nóttina. Svo saknaði ég þeirra ómælt þeirra sem eru vön að verma rekkju mína að næturlagi... En svo slapp ég eftir óhetjulega grátstafi og kveinkan enda var ég boðin í sveitabrúðkaup sem er líkast til það fegursta í heimi hér, ást við iðagrænar hlíðar og fjöllin blá...Blóðleysið varð síðan hin besta afsökun til þess að teiga rauðvínið duglega;)

þþþþþreeyyytttt ahhhhhgeisp

2011-06-01T23:54:00.000Z

Sannast sagna er eins og ég hafi náð mér í einhvers konar síþreytusjúkdóm eftir ma-skilin...ég er síþreytt, sígeispandi-espresso er teigað eins og ég veit ekki hvað en samt get ég vart haldið augunum opnum. Þetta er bagalegt ástand ég hef nefnilega nóg að gera annað en að sofa á mínu græna. Ég átti t.d. að eyða deginum með uppáhalds kvenfólkinu mínu í dag. Eftir kaffihús, smá róló og ræður Málfríðar Tungufoss var ég alveg búin á því og lognaðist út af hjá mömmu í eftirmiðdaginn...þetta er farið að minna á unglingsárin! Já ég sver það það hlýtur barasta að vera einhver lægð yfir, sveimérþá!
EN hvað um það Í sumar er margt á prjónunum, sumarfyrirheit:
læra búa til Límónaði og drekka af því endalaust
ferðast, tjalda og helst fljúga um loftin blá
Læra að búa til steiktan fisk í raspi
prjóna og hekla som ingen er morgendagen
Já svo er leslistinn fyrir sumarið orðinn ansi langur....

Já svo má ekki gleyma matjurtargarði og garðinum, úff mér fallast næstum hendur. Best að fara í rúmiÐ :o ---gggggggggggggggeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiisssssssssssssssssssssssssssssP

furðulegt ferðalag

2011-05-17T22:36:00.000Z

Ísold fór í sína fyrstu útskriftarferð í dag og þegar ég sótti hana var hún einni tönn fátækari! þessi ferð til fullorðinsára er ein furðulegasta ferð sem maður fer og samt svo eðlileg. Ég man vel eftir því hvernig mér leið þar sem ég sat í eldhúsinu hjá mamie Rose(franskri ömmu minni), beit í baguette-samloku og skyndilega var ég einni tönn fátækari. Ég man eftir gleðisvip mamie Rose þegar hún leit í holuna sem var ekki svo ósvipaður gleðisvipnum mínum þegar ég sá holuna í munni dóttur minnar. Hvað er svona gleðilegt við það að missa tönn...hver er þessi ótútskýranlega gleði við að fylgjast með barni dafna og þroskast, ég veit það ekki. Allt saman er þetta auðvitað partur af programmet, jafn eðlilegt og sólarupprásin á morgni hverjum. Litla barnið verður að stórri manneskju smátt og smátt sem þarf að takast á við lífið svo upp á eigin spýtur... svo merkilegt en já sandt er livet! Krílína karólína barbafín prinsibessa fór svo í guided tour um Grænuborg í dag, þar ætlar hún að nema næsta vetur við Sólskinsdeild...mamman missti næstum út úr sér að sér þætti það ekki óeðlilegt nafn á deild sem fengi slíkan sólargeisla til sín sem hún Karó mín er. Hún er afar opin fyrir þessum fyrirhuguðu breytingum og leist vel á húsakynnin:)
Arnar kom líka úr ferðalagi í dag með allar sínar tennur til baka sem betur fer en kannski aðeins meira skegg. Það er merkilegt hvað lítið ferðalag hvort sem það er til Akranes, grænuborgar eða New york gerir heimilislífið ríkara af alls kyns sögum, brosum og ....svo ekki sé minnst á ilmvötnum, converse og barbapapafígúrum;)

mmammmammammamamamamaamamamamamamamamamammmma

2011-05-16T12:10:00.001Z

Já ég er búin að skila ma-verkefni...það tók þó svo mikið á taugar og bakvöðva að ég er enn að jafna mig!
Síðan ég skilaði hef ég verið að þvo þvott, laga til og sortera... af því það er svo gaman.
Búin að rekast á furðulegustu hluti, gamlar ritgerðir úr menntó, hárflétta af mér síðan ég var fjórtán ára og undarlegar ljósmyndir.

sófaskipti

2011-05-04T20:35:00.002Z

Já ég veit þetta tekur enda! Sófaskiptiprógrammið okkar heldur áfram...eigum aðeins eftir að skrá okkur í AFS. Því við vorum að fá okkur nýja sófa! og athugið í fleirtölu! Að meðal tali skiptum við um sófa einu sinni á ári. Og nú var bara komið að því, Sherlock eins og hann var kallaður-fenginn í upp í skammadal var eiginlega ónýtur... og það áður en hann kom hingað. Það tók því ekki einu sinni að banna stelpunnum að hoppa í honum því hann var gagnlegastur sem trampolín. Svo það var eiginlega bara spurning hvenær við myndum gefast upp á þeim garmi og ganga í sófamálinn eins og fullorðið fólk. Klein var líka orðinn hálf óásjálegur, eftir mikið klifur og apakattanna minna á honum. Já, svo undirrituð og ritstjóri þessarar fréttasíðu, tók sig til og kíktu á auglýsingasíðu sem kennir sig við börn! Þar fann ég auglýsingu á tveimur sófum, einum tveggja sæta og öðrum þriggja, já það er völlur á okkur! Sófarnir eru ljósir tausófar og eru eins og klipptir út úr íbúð í úthverfunum en eru engu að síður úr vesturbænum, takk fyrir. Og við erum komin í fullorðinsdeildina, garmarnir eru liðin tíð. Nýju glæsilegu sófarnir okkar hafa auðvitað fengið nöfn (eins og allir okkar sófar hingað til innan geira leynilögreglusagna eða höfunda sem hentar þeirra útliti eða stíl!) og þeir heita daradadadadadadadadadadadad papabíng: ARNALDUR og YRSA!
ps. raunverulegar myndir af þeim skötuhjúum koma svo síðar ;)

cherry, chéri og konunglegar verjur!

2011-04-27T15:04:00.000Z

Ég held svei mér þá að það sé birta við endan á þessum gangi -- vetrinum...sumar með betri tíð og án Ma í haga!

mikið hlakka ég annars til brullaupsins á föstudag og mikið er ég fegin að hjónaleysin notist við konunglegar verjur!

ævintýramamma vill verða mamamma

2011-04-05T23:12:00.001Z

það getur verið ævintýri að vera mamma og sérstaklega þegar maður á ævintýralegar dætur. Mamma verður að hafa hæfileika Kofi Annan til þess að sætta deilur. Bílpróf er næsta nauðsynlegt þegar þarf að keyra stúlkur í afmæli, ballet, heimsóknir...og já leikskólann þ.e. vinnuna þeirra stelpna (eins og afi segir alltaf). Nú svo þarf maður að geta brugðið sér í hin ýmsu hlutverk; hákarlinn í sundlauginni, ævintýramömmu á róló, hjálparmamman á balletsýningunni, huggarinn, stranga mamman þegar á að koma stúlkum í rúmið, kokkamamman sem á helst að snara grjónagraut úr erminni og helst á broti úr sekúndu. síðast en ekki síst hrósmamman, já við mannfólkið líka ævintýrafólkið þurfum hvatningu, bros, faðm til þess að líða þokkalega í hjartavöðvanum. Síst og ekkert endilega síðast er samviskubitsmamman sem hugsar, er ég nóg með þeim? fá þær nóg af þessu eða hinu? eru þær ofdekraðar? eru þær með hreina vettlinga eða ónei ég gleymdi að þvo pollafötin um helgina? Og svo stundum vill kona vera frímamma...má það? Stundum þarf mamma að sitja með sjálfri sér og ná að lesa heila bók í einum rikk, skreppa til NY eða fá smá frí til að klára ma-ritgerð...og verða ma-mamma. Ef ég verð ma-mamma þá verður mamamamamamamamapartý!

litlar mýs, karólína í miðjunni

2011-04-05T22:44:00.001Z

litlar mýs, karólína í miðjunni, originally uploaded by pipiogpupu.

tekur dansinn alvarlega

2011-04-05T22:43:00.001Z

tekur dansinn alvarlega, originally uploaded by pipiogpupu.

Grace á toi Gigi

2011-03-28T21:18:00.002Z

Hérna í gamla daga horfði ég ansi mikið á þessar teiknimyndir og nú er ég farin að horfa á Gigi á ný með stelpunum mínum. Mamma kom með heilan kassa af þessum yndislegheitum frá parís. Stelpurnar kalla hana sísí og skilja ekkert í frönskunni hennar en sjónarspilið nægir alveg. Ég fer í nostalgíutrans og finnst ég nánast ganga í barndóm. Ég gerði mér auðvitað engan veginn grein fyrir því á sínum tíma að þetta væri japanskt fannst þetta jafn franskt og flanið...

síðasti í afmælisviku

2011-03-25T14:02:00.000Z

Já tók mér það bessaleyfi að lengja afmælisvikuna að vild...það er svona þegar maður er á leið á Bessastaði! Þegar ég verð forseti þá lofa ég almennum skemmtanahöldum allan marsmánuð enda megum alveg við því með þessa svikulu veðurguði. En ég fór, sá og sigraði Newyork, fór næstum úr hálslið við að horfa upp á allar þessar byggingar, borðaði á diner eins og Beauvoir. Hitti fjölmargt fólk sumt þekkti ég, kannaðist við en flest þekkti ég ekki baun enda búa margir þarna vesturfrá. Yndislegar mótökur fengum við hjá Röggu, Curver og Hrafnkatli og. pabbi hefði verið ánægður með mig þarna í pólska hverfinu, við skoðuðum og böðuðum okkur í alsnægtum stórborgarinnar. Það er einhvern veginn dásamlegt að brjóta upp hversdaginn, kynnast útlöndunum og lífinu þar. Koma svo heim til baunanna sinna, fá sér flatköku með hindberjasultu og já! Njú jork er æði:). Held upp á þennan síðasta dag í afmælisviku með pomp og pragt.

þriðji í afmælisviku-skyndiindí

2011-03-16T20:34:00.001Z

Er að mestu komin yfir aldurskrísu já og svo þurfti ég heldur betur að stíga í óttann varðandi veðurhræðslu mína því ég byrjaði á indíánasundsnámskeiði í gær og það var óveður að sjálfsögðu, mikið er hressandi að synda í stormi! já magnað við Edda vorum auðvitað unglömbin á staðnum, þar fór aldurskrísan. nú svo synti ég þarna indíánasundið (eins og frakkar kalla það) af miklum móð, ég segi nú ekki að ég geti synt alla leiðina til Ameríku en ég vonast til að verða flugsynd eftir þetta. Ég segi það enn og aftur
-----------sund er hamingja----------------
hef svo sem engu við þetta að bæta nema, mikið hlakkar mig til afmælis míns; JIBBÍ

aldurinn færist yfir, annar í afmælisviku!

2011-03-15T17:18:00.001Z

mynd af mér í fornöld!!!
ég, móa, á sum sé afmæli í vikunni og veðrið lýsir ágætlega sálarástandi mínu....ég kvíði því allt í einu hræðilega mikið að eldast og nálgast þennan miðaldur hræðilega hratt og hvað hef ég afrekað? Mig dreymir martraðir, er komin með kvíðahnút í magan á stærð við bökunarkartöflu og guð forði mér frá því að líta í spegil. ohhhhhhhmen sem sagt þetta verður leiðinlegasta bloggfærsla ársins! Það verður þó að viðurkennast að tveim litlum skottum hér á heimilinu ferst óskaplega vel úr hendi að gleðja aldrað hjarta mitt. Sú yngri vindur sér upp að mér á ólíklegustu stundum t.d. þegar ég stend kófsveitt yfir skúringarfötunni eða þar sem ég sit í rólegheitunum á postulínsskálinni og segir "mamma, þú ert svo falleg"...hin eldri vill alls ekki trúa því að ég sé degi eldri en 25...hversu oft sem ég reyni að leiðrétta hana, hum! Svona er maður nú hégómlegur og sjálfselskur og það þegar heimurinn er á heljarþröm.
(næsta færsla verður tileinkuð heimsendaótta og rúllustigafóbíu minni...so stay tuned for more skandinavian morbidness!)

Afmælisvikan er hafin!

2011-03-14T14:01:00.001Z

já það er að koma að þessu, Heilagur Patrekur-já og ég get ekki beðið...ég hlakka svo til eins og hún söng einhver barnasöngkonan. Verst að á þetta skyggir miklar hamfarir og hryllilegheit ... og á það bætist að tunglið nálgast jörðina aðeins of mikið og með því er spáð fleiri hamförum-jesús pétur segi ég, hvert er þessi heimur að fara. Það er ekki fyrir minn vestræna huga að hugsa þessar hugsanir til enda. Reyndar er svo komið að ég er orðin enn veðurhræddari og með aldrinum hef ég einnig orðið lofthræddari...flughræddari og ég veit ekki hvað og hvað! Einhvern veginn heldur maður áfram, keyrir um á bensínhák, kaupir föt saumuð af börnum í þrælavinnu, þrífur með einhverjum viðbjóði...og hvað geri ég, borga stundum þúsundkall í söfnun, fer með flöskur og pappír í endurvinnsluna, horfi á fréttir með þjáningarsvip, les hörmungarfréttir og deili þeim á facebook og já búið! það er eins og hvert vestræna skref mitt kosti aðra manneskju út í heimi miklu meira. 'O ég er gjörsamlega þjökuð að vestrænu samviskubiti...nú get ég varla andað af vestrænukvíða (í honum felst að ég vorkenni mest sjálfri mér fyrir að vera af hvítri millistétt í hinum vestræna heimi og þess vegna getur ekkert verið jafn ömurlegt og t.d. í Norður kóreu.) Æ já! hressandi ekki satt það sem aldrei er sagt...við höfum það nú bara of gott hérna í kreppulandi og já ég hlakka enn til afmælisins míns...

sjálfsvorkun, heimsendapest og veðrið!

2011-03-10T19:07:00.001Z

Hvar er vorið eru bambarnir að segja með svardimmum bambaaugunum sínum.
Jeij, nú verður sko skrifaður pistill mánaðarins um Uppáhalds uppáhellingar umræðuefni vina minna sem reyndar lesa aldrei þetta blogg... Og vá þau eru sko að missa af miklu ha! Í fyrsta lagi vorkenni ég sjálfri mér mjög mikið fyrir að hafa verið lasin allann undanfarinn mánuð, hósta eins og nítjándualdarberklasjúklingur, þessu fylgir iðagrænar horslummur, heiladauði, ofneysla verkjalyfja og síðast en ekki síst sjálfsvorkun...ekki misskilja mig (þú þarna ósýnilegi lesandi) ég vil ekki þína vorkun eða nokkurs annars en mér finnst ágætt einstaka sinnum að liggja í fleti eigin sjálfsvorkunar...af því það er svo jákvætt og skapandi. Já veðrið það sem ég get þvaðrað um þetta asnalega veður. Nei ég hef ekkert á móti snjó, frosti og det hele í Nóv, des, jan, feb...en í Mars er ég búin með kuldakvótann minn fyrir þennan vetur. Nú vil ég sjá blómstrandi kirsuberjatré, lauka kíkja upp úr jörðinni og glaða smáfugla...Hvað á það að þýða að demba á mann tonn af snjó, helfrost og hroðbjóð og það rétt fyrir afmæli mitt! Nei það er ekki í boði!!! En svona fyrir utan öll þessi hörmulegheit þá hef ég varla efni á því að væla þar sem ég á afmæli í næstu viku!!!!!!!!!!!!!!YESSS og ég get boðið mig fram til forseta!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ÍHAAA, OG ÉG ER AÐ FARA TIL NEF JORK!

disneysystur í hnotskurn!!

2011-03-09T12:36:00.001Z

disney tekur yfir heiminn, originally uploaded by pipiogpupu.

Þyrnirós að ballettast eitthvað, Garðabrúða að snúðast

2011-03-09T12:35:00.001Z

Þyrnirós að ballettast eitthvað, Garðabrúða að snúðast, originally uploaded by pipiogpupu.

veikindi og ástarkonudagar

2011-02-21T16:43:00.000Z

Flensan kom á auðarstrætið, arnar byrjaði og varð hryllilega veikur, síðan vorum við tvær mæðgur sem fylgdum í humátt. Mér tókst að verða múkkveik með miklu drama. Læknar vildu engan veginn lina þjáningar vorar svo að heimilislífið varð mikið til lamað. Mamma tók stelpurnar yfir nótt á meðan við hjónin vorum meðvitundarlaus, tók þvott og þreif... já ástandið var hræðilegt. Valentínusardagurinn minn var undirlagður svo það fór lítið fyrir hjartalaga súkkulaðimolum. Arnar tók svo restina af pestinni með sér til Osló á meðan við reyndum að jafna okkur heimafyrir, bökuðum myntugræna stjörnuköku fyrir afmælisbarnið sem gaf konu sinni stórfenglegt ilmvatn og bók:)! Næst á dagskrá kvennabústaðarferð! JúBBÍ!!

Arnar í tölvunni í útlöndum

2011-02-08T23:04:00.001Z

Arnar á svakafínahótelinu í Osló...að vinna, originally uploaded by pipiogpupu.

Fullt af myndum komnar á flickrið aðallega af okkur Arnari ... að sjálfsögðu, djók. en skemmtilegar myndir frá desember, utanlandsferð, afmæli, aðventu...Geggjað spennandi!

hátíð nálgast!

2011-02-04T14:56:00.000Z

Upp er að renna ein uppáhalds hátíðin mín en líka ein sú hátíð sem landar mínir elska að hata! Aðeins tíu dagar...á þessu heimili verður sett upp hjartaskór út í glugga og vonast eftir smáræði frá englum Valentínusar:).

Þessir kaldrifjuðu ástlausu grey sem búa hérna upp á einhverju ókennilegu skeri norður í hafi telja sér trú um að það sé ónatíonalískt, kapítalískt eða upprunalega amerísk markaðsbrella að halda upp á dag ástarinnar! Þetta fólk vill bara sinn gamla góða bónda og konudag og fíníto. Þvílík fásinna því ástin er það fegursta í heimi hér, því Arístóteles gamli vildi meina að ástin sé primus motor alls og vegna þess að án ástar væru fæst okkar hér. Þetta fólk með steinhjörtun bendi ég á að um gamla trúarhátíð er að ræða...en það mætti segja það sama um jólin t.d. Heilagur Valentínus er uppáhalds heilagi gaurinn minn(á eftir Patreki eins og gefur að skilja). Ekkert finnst mér fegurra en að tjá ást sína hvort sem er á pappahjarta eða með gróðurhúsaræktuðum rósum, hvort sem er handa heitelskuðum lífsfélaga eða bara einhverjum öðrum sem á pláss í hjartanu manns.
Já og svo er valentínusarsnjórinn kominn...júbbí!!!

Bjartsýnismaðurinn breytir vandamálum í tækifæri. Svartsýnismaðurinn gerir tækifærin að vandamálum

2011-02-01T14:14:00.000Z

ENgar áhyggjur, ég ætla ekki að breytast í einhverja Pollýönnu...En hins vegar hef ég ákveðið að breyta væntingum mínum til veðurs hér á landi. Já blessuð gróðurhúsaáhrifin! Því það er ekki á eina bókina lært en ég eins og fleiri landsmenn get ekki hætt að viðra skoðanir mínar á því að veðrið eigi að vera öðruvísi en það er. Þegar það er tchernóbíl frost og vindur vil ég fá hlýrra veður en þegar er hlýrra finnst mér dimmt og grátt, allt ómögulegt og ég er aldrei ánægð. Hvar er snjórinn spyr ég og er skiljanlega svartsýnni en ella vegna þessa dumbungs! En í dag ætla ég að snúa þessu við og í hvert skipti sem veðrið er einhvern veginn ekki í stíl við þankagang eða hugmyndir mínar um veðurfar á norðurhjara ætla ég að reyna líta á það allt öðruvísi...þ.e. jákvætt--því það er jú hugarfarið sem skiptir máli! Er það ekki?

dagurinn

2011-01-28T15:46:00.000Z

það er merkilega hressandi að hafa dagsbirtu á daginn. Í gær tókst ég næstum á loft tvisvar sinnum ég veit ekki hvort það var dagsbirtunni að þakka eða fantasíukúrsinum sem ég er í upp íhí. Ég er reyndar ílla svikin ef ég læri ekki að fljúga í þeim kúrsi, vera í endalausu teboði eða eignast töfrahring...Síðustu daga hef ég reyndar aðallega verið að fantasera um gríska eyju, skærblátt haf og sól.
Af afkvæmum er margt að segja eins og venjulega, stóra stýrið er á einhvers konar unglingaskeiði...við vonum að hún taki það bara út núna og sleppi þessari síðari gelgju. Litla stýrið veit núna allt í heiminum og geiminum eins og systir hennar svo vill hún helst taka þátt í því að ala upp eldri systur sína sem er ekki auðvitað alls ekki vinsælt. Um síðustu helgi slógu þær met í því að hlæja og gráta til skiptis.

::::Dauðagildran Snorrabraut:::::

2011-01-26T15:39:00.000Z

Norðurmýri þann 26. Janúar 2011

Opið bréf til Hverfisráðs Hlíða og til Stefáns A. Finnssonar deildarstjóra á umhverfis- og samgöngusviði borgarinnar og Karls Sigurðssonar formanns umhverfis- og samgönguráðs.

Norðurmýri er hverfið mitt, þar hef ég búið með einhverjum hléum frá unglingsaldri. Eins og er alkunna er hverfið mitt svolítið eins og fallega gróin umferðareyja á milli nokkurra stórra gatna, Miklabrautin og Snorrabrautin þar stærstar. Skipulag þessara gatna og þá sérstaklega Snorrabrautar hefur lítið breyst samfara breyttum aðstæðum og umferð. Nú nýlega varð dauðaslys á Snorrabraut og eftir það hefur umræða í fjölmiðlum aðeins aukist um ástandið við þessa götu, bendi ég sérstaklega á greinar Ryan Parteka í Grapevine nú nýverið.

Þessa götu keyri ég sjálf næstum daglega og eða fer yfir gangandi. Hver sem hefur reynt að fara yfir Snorrabraut á grænu ljósi veit að það er ekki hægt, ljósið er það stutt hvað þá sé maður með eitt barn á hjóli og annað í kerru (þetta á einnig við ljósin sem eru á Snorrabraut til móts við Flókagötu). Barnið mitt byrjar í Austurbæjarskóla í haust og satt best að segja óar mér við þessu ástandi. Svörin sem fengust úr Fréttablaðinu frá Stefáni Agnari Finnssyni, deildarstjóra á umhverfis- og samgöngusviði borgarinnar um lengd ljósa á Snorrabraut þótti mér og öðrum íbúum hverfisins snautleg. Ég trúi því ekki að ástandið geti talist eðlilegt þegar svona slys verða, þegar starfsmenn frístundaheimilis Austurbæjarskóla segjast óttast á degi hverjum um öryggi barna í þeirra umsjá þegar farið er yfir þessa götu og enn fremur þegar fólk er frekar tilbúið til þess að flytja en að búa hérna í annars fremur friðsælu hverfi.

Flestir nágrannar mínir, foreldrar, starfsmenn frístundaheimilis Austurbæjarskóla og já margir fleiri eru uggandi um þetta öryggisleysi og spyrja sig jafnframt hver forgangsröðunin sé. Eiga gangandi vegfarendur ekki að ganga fyrir eða verður bíllinn enn einu sinni ofan á. Sjálf ólst ég upp erlendis og það við hraðbraut en þar voru ráðstafanir gerðar með hliðsjón af því að þetta væri hraðbraut og það var alls ekki eins hættulegt eins og þar sem ég bý í dag. En Snorrabrautin er einhvern veginn óskilgreint millistig milli hraðbrautar og götu. Hún hefur ekki þann umferðarþunga sem hraðbrautir hafa en þeim mun hættulegri umferð. Nú er ég ekki sérfræðingur í skipulagi en hver sá sem þekkir þessa götu veit að:

Á Snorrabraut er of hár hámarkshraði, það eru of stutt ljós, of fáar göngubrautir og það þarf að athuga skipulag þessarar götu í ljósi þess að hún er í íbúahverfi og skólahverfi. Einnig veit ég til þess að skrifuð hafi verið Mastersritgerð um skipulag Snorrabrautar við HR svo ekki ætti að vanta menntað fólk til þess að gera eitthvað í þessu. Ég vona að það þurfi ekki fleiri slys eins og varð fyrir stuttu til þess að eitthvað verði að gert!

Bestu kveðjur

Móheiður Hlíf Geirlaugsdóttir

Norðurmýrarbúi, Mastersnemi í þýðingarfræði og móðir tveggja ungra vegfarenda.

sepalausa móa

2011-01-18T15:21:00.002Z

ég hefi losnað við þrjá fæðingarbletti...nei ekki merkilegt. jú það held ég nú! Húðlæknirinn vildi kalla þá sepa og ég sem hafði haft verulegar áhyggjur af þessu litlu brúnu viðhengjum mínum hefði átt að anda rólegar. Læknirinn rannsakaði þá með logsuðugleraugunum sínum og sagði þá meinlausa sepa! Það var ótrúlega þungu fargi af mér létt þarna en samt bauðst hann til þess að taka nokkra og þar af einn sem hefur verið á augabrún minni um ómuna tíð. Tveir voru á hálsinum mínum, stelpurnar kölluðu þá hlaupabólurnar sínar og höfðu þann sið að fikta í þeim þegar við kúrðum. Læknirinn gerði nú mest lítið úr þessari aðgerð-en mér varð mest hugsað til eins fyrsta heimspeki tímans míns. Þegar Róbert Haraldson spurði hvort ef hann myndi losna við vörtu af tánni væri hann þá sami maðurinn, væri vartan hluti af honum og þar fram eftir götunum/vörtunum...gleymspekin. Þegar aðgerðin hófst fór ég að skilja logsuðugleraugun-fyrst var stungið nál í skytturnar þrjár...og síðan hafist handa við að brenna þá bókstaflega af mér hljóðið var eins og í aggressívri árásarflugu, brunalykt í loftinu...engin sársauki fylgdi þeim þremur. En skyndilega fer hann að brenna mig í kringum einn fæðingarblettinn og kom þá í ljós að einn sepinn hafði átt nokkur sepabörn sem tók því ekki að deyfa! Mymen það var sárt, úff- en svo sem ekki jafn sárt og að fæða barn. Nú finnst mér ég fremur nakin í andlitinu...finn meira að segja fyrir söknuði. Án þess að gera mér grein fyrir því var ég vön að vera endalaust að fikta í þessum sepa á augabrúninni oft þegar ég var að spá og spekúlera. Þá strauk ég eftir augabrúninni, staðnæmdist aðeins við sepann góða. Þetta veit ég vegna þess að síðan ég missti hann rek ég mig á það að vera strjúka augabrúninni og bregða í brún þegar ég finn aðeins sárið undir fingurgómnum-Er sepalausa móa, ég eða er ég önnur og ennfremur ætti sepalausa móa að fá sér seppa?

áramótaheitin...

2011-01-11T15:07:00.000Z

Já áramótaheitin eru bara nokkuð mörg og kannski vegna þess að ég tók heit síðasta árs og framlengdi þau þar sem þónokkur voru óefnd! En samt hef ég fulla trú á þessu fyrirbæri, óskir til þess að gera eitthvað, láta sér líða betur eða vera á einhvern hátt aðeins betri getur ekki annað en verið jákvætt:)
Best of síðasta ár:

Besta platan: Sóley
Besta bókin: Jónas Svafár (heildarútgáfa) mjög falleg bók!
Besta bloggið: pipiogpupu....djók
Besta nýja lúkkið á bloggi: Tinnublogg og já pipiogpupu (ekki djók)
Fyndnasta nýja bloggið: pi...nei ok, tískubloggið
Skemmtilegustu, sætustu og krúttlegustu börnin: Ísold, karólína....já og svo öll hin börnin sem við þekkjum og koma fast á hæla þeirra.
Frábærustu vinirnir: þið vitið hver þið eruð...takk fyrir að vera þið (og lesa bloggið mitt)
Yndislegustu ættingjarnir: Já þið sem lesið þetta blogg og hinir líka-þið eruð yfirleitt frábær...
Mesta afrekið: synda í Atlanshafinu...nokkrum sinnum í sumar, það er geggjað.
Já annars er þetta best of form ekkert alveg að gera sig hjá mér ég verð bara brjálaður egóisti og guð minn góður það er náttúrulega alveg hræðilegt að hrósa fólki hvað þá börnum sínum ef marka má orð Margrétar Pálu í útvarpinu í dag!

Nýjárskveðja M.

Haltu þér fast!

2011-01-09T21:02:00.001Z

Hér á fróni er alltaf eitthvað veður og svo þegar það er hræðilega vont veður köllum við það óveður. Á ekki-veðursdögum gerist svolítið séríslenskt. Skyndilega er eins og jörðin undir manni sé ekkert sérlega traust, vindhviðurnar slíkar að maður þarf að halda sér fast og það í sjálfan sig. Í útvarpinu í vikunni var talað um að það hefði verið tvöfaldur fellibylshraði á hviðum í einhverjum firðinum! Hér þykir þetta varla tiltökumál, sjaldan talað um fellibyli...mest varað við hlutir fjúki og geri óskunda. Við vini og ættingja segir maður haltu þér fast, en það sagði vinkona mín einmitt við mig í þann mund sem hún flaug á hús og ég reyndi eftir fremsta megna að halda mér fastri á íslenskri grundu með því að halda í sjálfa mig. Þetta er auðvitað stórkostlega merkilegt orðatiltæki og á þeim örfáu tungum öðrum sem ég þekki til er aldrei talað um þetta-maður heldur sér í eitthvað í mesta lagi. Eftir að hafa búið hér þriðjung úr ævi hef ég séð margt takast á flug annað en flugvélar, eitt sinn sá ég stöðumælavörð fljúga upp í loft og pompa svo niður en þá reyndar vegna hálku og með engri pragt, börn, eldri konu og marga fleiri. Vona að ég takist á meira andlegt flug á þessu nýja ári og ætlunin að blogga sem aldrei fyrr!!

Ísold 6 ára, 2. janúar 2011!

2011-01-03T01:15:00.000Z

Þetta eru mögnuð sex ár sem við höfum lifað saman við og Ísold, mér finnst eins og hún hafi fæðst í gær-eins og nýbökuðum foreldrum sæmir þá fannst manni eins og enginn hefði gengið í gegnum jafn einstaka reynslu og við þegar við eignuðumst litla trjáfroskinn okkar. Það var yndislegt að sjá augu pabba ljóma þegar hann sá Ísold fyrst, hrifningin var algjör-hún slær þér jafnvel við sagði pabbi, mikið þótti mér vænt um það:)
Litla sunnudagsbarnið mitt er mikil dama, hefur mikinn áhuga á prinsessum, ballet og bleiku, já og það þrátt fyrir að eiga femínista fyrir móður! Sniðuga og skemmtilega stelpan mín vakir og vaknar seint, hermir eftir röddum eins og pabbinn sinn (já og er mjög lík pabba sínum að öllu öðru leyti). Þegar hún leikur nornina í mjallhvíti verðum við öll þrjú skíthrædd. En Hvað um það sex ára aldurinn virðist vera mjög mikilvægur í hugum barna, í kvöld fór Ísold að sofa með ballettöskuna með sér upp í rúm og spurði mig hvort hún færi ekki í skólann og balletskólann á morgun...og hvenær losna tennurnar eiginlega?Allt á að gerast strax! Ekki síðar en í gær.

Karólína 4 ára 19. des

2010-12-20T12:32:00.001Z

Þessi litla dama varð fjögurra ára í gær, hún er að mati móður sinnar eitt fyndnasta barn sem fæðst hefur fyrir utan að vera krúttlegust og skemmtilegust. Hún hefur ákveðnar skoðanir og veit hvað hún vill, t.d. þykist hún heita Karólína Einarsdóttir...það hefur ekkert með föður hennar að gera eða að henni mislíki Thoroddsen-nafnið, hún vill bara heita eins og vinkona sín á leikskólanum. Litla Karólína er með sama stríðnissvip og afi hennar Geirlaugur, strípihneigð föður síns og fýlugjörn eins og móðirin! (þvílík blanda)
Merkileg er sjálfskoðunin sem maður gengur í gegnum sem foreldri, maður hrósar sér af því að barnið hafi sömu galla og maður sjálfur eða kosti og í þeirra fari eru þau mun krúttlegri og ásættanlegri!
En Daman var ánægð með daginn, veisluna, diskóeyjukökuna og pakkana. Mest ánægð var hún með að vera afmælisstelpa. Eftir afmælið var að venju farið í jólatrésleiðangur og eitt slíkt keypt upp á Landakotshæð sem er sérlega lítið og pent. Það stendur nú skreytt til óbóta í stofunni.

jólajólajóla HVAÐ!

2010-12-17T18:28:00.001Z

Stundum er svo mikið jóla á íslandi að það fer með mann, það eru jólabækur, jólamatur, jólanammi, jóla hitt og jóla þetta...hins vegar er jólaveðrið yfirleitt vitlaust og engan veginn í stíl við yfirdrifin áhuga landsmanna að skeyta orðinu jóla- á undan hverju sem er!
Jólamóa er ekki í yfirdrifnu jólaskapi, þarf að skrifa og jólaskrifa jólaritgerð í jólaþjóðar-bókhlöðunni og fær því lítið jólafrí...og finnst það reyndar ekkert svo jólaslæmt. jólabless

strætóeltingur

2010-12-16T13:02:00.001Z

Ísold tók þátt í því að skreyta strætó fyrir jólin með leikskólanum sínum-Sólborg. Það er hægt að finna myndina hennar á heimasíðu strætó og svo auðvitað á strætó-Ísold og hennar félagar skreyttu strætó 166- nú ætla ég að fara keyra um alla borg og sjá þennan óendanlega fagra strætó. Annars sagði ég stelpunum mínum frá því þegar ég var sótt af kópavogsstrætó á stelluróló einu sinni-þær voru impóneraðar svo ekki sé meira sagt. Hvort það var Ikarusinn eða Leylandinn veit ég ekki en mikið var nú kópavogsstrætó alltaf flottur!

Stólatangó

2010-12-07T20:59:00.000Z

Okkur áskotnuðust nokkrir stólar í vor nú svo var ég að kaupa einn grænan hægindastól í góða hirðinum um daginn en við erum sum sé nokkuð vel sett með stóla.(engar áhyggjur ekkert af þessu er svona designdrasl) Það sem mér finnst algerlega dásamlegt að þetta ástand er eiginmanni mínum mjög hugleikið fyrst sagði hann "þetta er eins og að búa í húsgagnabúð", stundum þusar hann yfir því að þurfa færa til stól í hvert skipti sem hann vill komast eitthvert. Stundum er hann jákvæður og segir þá "það er sama hvar maður er í íbúðinni það er alls staðar hægt að setjast". Hann talar að sjálfsögðu mest um þetta ástand á meðan hann skúrar, já hann skúrar! ég er reyndar búinn að grátbiðja hann um að við fáum aðkeypta hjálp á meðan ég er að klára mastersritgerðina-en nei hann vill heldur gera öll heimilisstörfin sjálfur. Í kvöld sagði hann "þetta er eins og að búa í bíósal-það eru stólar ALLS staðar". Um daginn hélt hann smá vinafögnuð og þá sá hann auðvitað ljósið, nefnilega, allir fengu sæti.

frankensteinbreiðstrætið

2010-12-06T12:39:00.001Z

Gatan mín gengur venjulegast undir nafninu Auðarstræti-þar eru mörg hávaxin og fögur tré, húsin öll nokkuð svipuð og allflest steinuð gráu grjóti, á sumrin er gatan svo græn að Írland bliknar í samanburði. En nú er gatan fremur grá og það dökkgrá-ég kvarta ekki gulu skórnir mínir skína bara betur á þessum gráa undirtón. Hins vegar getur verið ansi draugalegt í götunni okkar ekki vegna þessa áðurnefnds gráleika heldur vegna dularfullra nágranna sem ganga framhjá húsi okkar yfirleitt þegar við förum inn og út úr húsi eða bíl eins og í leiðslu, þungum skrefum, með hendur beint á undan sér! Ég hef að sjálfsögðu dæmt allt þetta fólk sem afkomendur Frankenstein en sá hinn sami virðist hafa elt mig á röndum frá því við Arnar heyrðum hann anda vélrænt úr nálægri koju í Sigurðarskála við Kverkfjöll. Um geðslag nágranna ætla ég ekki að dæma hér en ungarnir á heimilinu kippa sér ekkert við dauðyflislegt göngulag þeirra, enda vanar og búið hérna við Frankensteinsbreiðstrætið frá ungri bernsku eða fæðingu.
Ég mæli með óhugnanlegri aðventu og lestri á gömlum bókum undir teppi s.s. bókina um hinn títtnefnda þokkafulla og sjarmerandi Frankenstein.

dramatískur morgun

2010-11-30T14:18:00.001Z

ég hef alltaf verið svolítið dramatísk-ef ekki bara mjög mikið. Arnar er líka í dramatískari kantinum þar af leiðandi eru börnin okkar dramatísk! þau henda sér í gólfið í grátköstum þegar þau eiga laga til og segja-"mamma, ég er svo þreytt" þegar þau verða lasin eða eru með smásár á puttanum heyrast óp sem flestir myndu tengja við heimsenda. Eldri stúlkan hefur slíkan grát að engin kemst með hælana þar sem hún hefur tærnar, eftir að hafa kennt Ísold að sofna sjálfa á sínu fyrsta aldursári hlaut ég að þola allt, eldur og brennisteinn kemst ekki í tæri við þjáningar foreldrana við að hlusta á barnið góla. Litla systirin kemst ekki nálægt decíbelum stóru systur sem betur fer. Í morgun fór okkar eldri í sitt dramatíska skap og fer skyndilega að gráta og segist ekki vilja deyja! ég reyni eftir fremsta megni að afstýra þessari of hrikalegu hugsun en skyndilega er litla beinið farið að gráta í kór með henni. Einhvern veginn reyni ég að hugga þær og forðast allar þær heimspekilegu vangaveltur sem ég hef stúderað í háskólanum í allt of mörg ár. Við förum í leikskólann og stóra stelpan mín er enn ofurviðkvæm sem endar þannig að hún æpir úr sér lungun þegar ég fer á brott og ég verð að sjálfsögðu glaseygðari en regnvot framrúða á bíl...stundum er erfitt að vera manneskja!

afmælisdagatalið!

2010-11-25T10:56:00.002Z

Ég er farin að líta allt öðrum augum á facebook-ég er hætt að hatast við þetta fyrirbæri...jafnvel þó að fyrirbærið hafi verið verið skapað af bitrum nörd úr fínum háskóla í Ameríku! Nei ekki beint gott karma sem kom þessu öllu af stað-kostir þessarar síðu eru auðvitað ótalmargir-færir okkur nær fólki og gömlum vinum, hjálpar nördum að leggja gamlar kærustur í einelti (úps kannski ekki kostur), við getum nú raunverulega fylgst með unglingunum okkar. Get ekki beðið eftir að sjá dætur mínar vera tjá ást sína við unga drengi fáklæddar(já eða stúlkur-maður er svo opinn)!(eða þannig)-hvað þá neyta gruggugra drykkja...
Já svo er hægt að láta alla í heiminum vita ef maður á í hjónabandsvandræðum, þetta bætir við nýrri vídd í kjaftasögur (úff er orðin rugluð er þetta kostur eða?)! Vegna þess lesi maður blöð og aðra fjölmiðla kemst maður fljótt að því að það eina sem fólk hefur virkilega áhuga á er ANNAÐ fólk-hvort annað fólk sé gift, að skilja, eigi börn, ætli sér að eiga börn, eigi viðhald eða höld, hvort það prumpi í baði og þannig fram eftir götunum.
Hins vegar hef ég ákveðið einfalda tilgang þessarar síðu og mun framvegis þýða facebook sem Afmælisdagatalið þar sem heilög skylda mín verður að óska vinum mínum og ættingjum til hamingju með afmælið-reyna að vera frumleg og skemmtileg í kveðjunum-þannig hlýt ég að fá gott karma til baka, einhvern tíman og kannski ef vera skyldi á afmælinu mínu!!!
hver man ekki eftir litlu afmælisdagatalsbókunum sem voru til á hverju einasta hippaheimili með vott af virðuleika-við hvern dag var lýsing á kostum manns og eiginleikum og til móts við daginn í bókinni voru auðar línur þar sem fólk var hvatt til þess að skrifa nafn sitt! þannig gat maður munað afmæli alls kyns fólks og vitað um leið hvaða kostum það væri búið!

Þessi færsla er að sjálfsögðu tileinkuð Jóa móðurbróður mínum sem á afmæli í dag og er bogmaður!

klósettástarjátning

2010-11-20T21:29:00.002Z

Eitt sinn var ég ung stúlka og hafði óhemju margar skoðanir á sem flestu, þóttist fylgjast með stjórnmálum af miklum áhuga og hafði þó nokkur prinsipp...Eitt þeirra var að ég ætlaði undir engum kringum stæðum að vera svona par sem hefur hurðina opna þegar það fer á prívatið-hvað þá ræða málin þar inni! nei prívatið er prívat. Nei, raunin varð svo allt önnur, í fyrsta lagi er makinn minn ekki beinlínis þögla týpan þannig að ég komst fljótt að því að mjög oft þarf hann að ræða við mig einmitt þegar ég sit á postulíninu...nú svo skánaði ekki ástandið við barneignir. Það er eins og hellist yfir börnin gífurlegur aðskilnaðarkvíði þegar ég þarf að bregða mér frá í þessar sirkabát tvær mínútur og áður en ég veit af sit ég, les bók fyrir Karólínu, reyni að finna plástur fyrir þá eldri og hlusta á arnar tala um lystisemdir blaðamannsstarfsins...allt á meðan ég skila af mér mínu. ég er eiginlega farin að halda að ég sé mest aðlaðandi þegar ég sit á klósettinu!
Í kvöld fórum við öll 4 á skyndibitastað með svakaboltalandi (sem þýðir við gátum borðað í rólegheitunum á meðan þær léku sér og fáum því ekki magasár en maturinn var svo óhollur að við fáum líkast til kransæðastíflu). Eldri dóttir mín á í ákveðnum erfiðleikum með að hafa hægðir (ég veit ekki frásögur færandi) heldur í sér, verður kvíðin þar til hún getur varla gengið og kúkurinn verður á stærð við hrossabjúgu. En hvað um það! Fljótlega eftir að við komum inn fer hún að ganga hokin og æpa að hún þurfi að kúka, þannig ég hleyp með hana inn á WCið og í þriðju tilraun tókst það svo loksins! Gleðin og feginleikin eru slík hjá barninu að það er engu líkt. Þar sem ég krýp og held í höndina á henni, horfir hún djúpt í augu mín og segir "mamma, ég elska þig" með mikillri áherslu og bætir við "þegar ég kúka, þegar ég pissa, þegar ég hósta. þegar ég faðma þig og þegar ég kyssi þig"--auðvitað bráðnaði hjartað mitt eins og ... smjör!

blá að innan sem utan...

2010-11-19T14:25:00.000Z

Kate spurð um tilurð trúlofunar-

"Sástu hvert stefndi?"

"Nei, alls ekki því við vorum þarna með vinum okkar.

'Eg bjóst því alls ekki við þessu. Ég hélt hann hefði kannski hugleitt það!!!

En það kom mér þó algjörlega á óvart þegar þar að kom!

'Eg varð mjög spennt!!!"

Hún er sum sé búin að bíða ótrúlega þolinmóð í átta ár eftir því að hann hugleiði jafnvel að heitbindast....

Einmitt-trúi því! Í þágu rómantíkur eiga konur að látast ekki hafa neinar skoðanir á hjónaböndum fyrr en maðurinn hefur ákveðið að hann vilji spyrja "stóru spurningarinnar" og þá koma þær af fjöllum "ó ertu skotinn í mér, viltu eyða með mér þínum efri (sköllóttu í tilfelli Williams) árum-Já ok!"

þolinmóðasta kona heims?

2010-11-18T00:15:00.000Z

Eru flestar konur að bíða eftir því að einhver krakkalegur prins gefi þeim hjúge bláan hring svo þær geti gifst þeim, flust í höll og ekki fengið neinu ráðið um sitt líf!

latur og kaldur buffall

2010-11-15T23:48:00.000Z

samkvæmt indveskri stjörnuspeki (sem indverjar nefna stjörnufræði-svo hávísindalegt er þetta) er ég mjög svo iðin, hugmyndarík, skapandi! þeir vilja líka meina að ég hafi ríka kímnigáfu og andagift svo ekki sé nú minnst á skarpa greind og færni til mannlegra samskipta (hef samt alltaf talið mig vera enn betri í dýrslegum samskiptum)-aðalsmerki mitt er samt hversu iðin og dugleg ég er, framtaksöm og hugvitsöm... Enda er ég Buffall (skv. indverskum stjörnuspekingi). Umræddum buffal er kalt þessa daganna.

Síðustu dagar auðnutittlingsins Þrösts

2010-11-12T12:05:00.002Z

Ísold bjó til snjókall laugardag síðastliðinn út í garði með hjálp pabba síns sem fann lítinn slasaðan fugl-við tókum hann inn gáfum honum af matnum hennar Stínu og vatn! Litla greyið var fremur veiklulegt og mín kenning var sú að hér væri að ræða þrastarunga en í partíi kvöldsins fengu gestir að líta til hans í skókassann og kom í ljós að hann Þröstur litli væri auðnutittlingur, eftir nokkura daga samveru var ég svo orðin sannfærð um að hann væri ungur auðnutittlingur og hann væri jafnvel bara nýskriðinn úr hreiðri sínu. Ástandið á honum var ekki gott, með slasaðar lappir og væng, fyrst um sinn lá hann sem mest á bakinu. Flestir voru á því að ég ætti að snúa greyið úr hálslið en ég gat engan veginn fengið sjálfa mig í slíkt voðaverk-hann nærðist og drakk vatn sem mér fannst næg ástæða til að halda honum heima-húsdýragarðurinn vildi ekkert með hann hafa og stakk upp á því ég færi með hann til dýralæknis sem myndi aflífa hann. Hvort við værum með þessu að viðhalda þjáningum hans eða bjarga honum frá einmannalegum dauða í frosti og byl í Norðurmýri verður að liggja á milli hluta...Hins vegar varð hann fljótt gæfur, stelpurnar gátu strokið honum án þess að hann kippti sér við og hann horfði afskaplega blítt á okkur(virtist í raun mun gæfari en gæludýrið okkar hún Stína!). En svo gerðist hið óumflýjanlega Þröstur litli auðnutittlingur dó í skókassanum og við fjölskyldan jörðuðum hann við reynitréð þar sem hann féll úr--Úti í garði stóðum við fjögur í fimbulkulda og sungum sofðu unga ástin mín (líklega fáránleg sjón jafnvel svolítið Bergmanísk!)--En þetta er víst gangur lífsins myndi amma mín í skjólinu segja!

Mafalda og heimurinn

2010-11-11T13:57:00.000Z

Mafalda var uppáhaldsteiknimyndahetjan mín þegar ég var barn og sú sem ég samsamaði mig mest við. Hún er ekki beinlínis nein hetja en hún hafði miklar áhyggjur af gangi mála í heiminum, heimsfriði, hrædd við heimsenda, pólitísk þenkjandi og fann til ábyrgðar gagnvart þeim ílla stöddu í heiminum-auk þess er hún kjáni og ofurdramatísk! Nú er ég fullorðin og loka helst til oft fyrir hörmungum heimsins, hugsa voða lítið um heimsenda og forðast pólitík eins og gjósandi eldfjall--Hins vegar er litla stelpan mín sem er nýlega farin að lesa og skrifa farin að spyrja mig margra spurninga á dag sem varðar líf, dauða, heimsenda í maföldustílnum! Það er ágætt að manni sé haldið við efnið.

mamma mín á afmæli í dag:)

2010-11-09T22:29:00.000Z

allt er breytingum háð líka jarðaberjasjeik pipiogpupu

2010-11-08T18:01:00.001Z

merkilegt nokk en ég eða bloggið mitt er búið að fara í meikóver! eins og þið sjáið og þið ætlið öll að hrósa mér gegt mikið fyrir þessar tímabæru breytingar....það má segja að pipiogpupu sé búið að stíga skrefið í framtíðina nú er hægt að deila og drottna internetinu öllu frá þessari annars auðmjúku og jafnframt skemmtilegu fréttasíðu.
Ég mun halda áfram að fjalla um öll þau mál sem eru efst á baugi í endurtekningarsömu lífi mínu: væmnar sögur af afkvæmum; tilefnislausa gleðipistla og fleira tilgangslaust þvaður. Ég mun halda áfram að líta á jarðaberjasjeikinn sem montvettfang:mont um þvottafjöllin sem ég klíf vikulega með fjallgönguhópi mínum, mont um klaufaskap, barnamont(var ég búin með það nokkuð?) mont um undarlegheit, mont um efnislega hluti eins og þegar ég eignast eitthvað nýtt og dýrt sem ég þarfnast engan veginn. En að endingu lofa ég að fjalla sem minnst um almenna skynsemi, sparsemi, afskiptasemi, stjórnmálasemi eða hvað semi sem er sem getur gert líf konu óbærilegt.
ps. allar stafsetningavillur eru háðar veðrabreytingum!

vetrarfrí og tími sem hverfur stöðugt!

2010-11-02T20:53:00.007Z

við fórum í okkar árlegu ferð til Ólafsfjarðar með vinafólki okkar ættuðu þaðan... og það var stórkostlegt svo ekki sé meira sagt.(myndavél biluð og við verðum að ylja okkur við gamaldags minningar). Mér finnst það alltaf jafn mikil uppgötvun hve norðurlandið er mér kært-leiðin norður er svo falleg hvað þá undir fullu tungli. Alls staðar minningar, mér finnst eins og ég hafi farið þessa leið milljón sinnum, fyrst í rauðu norðurleiðarrútunum, stoppað í gamla staðarskála og kannski keypt smá gotterí. Í síðustu ferð var ekki stoppað í staðarskála, raunar brunuðum við norður og stoppuðum ekki fyrr en í varmahlíð-litla beinið byrjaði á að spyrja í ártúnsbrekkunni hvort "við værum ekki að koma" og hélt áfram til enda ferðar! Ólafsfjörður er hreint dásamlegur bær, snotur með lítillri tjörn í centruminu og lítillri göngubrú þar yfir sem leiðir beint að svaðalegri snjósleðabrekku...og auðvitað var snjór og foreldrarnir sem höfðu talið sér trú um að þau hefðu keypt fínasta krakkasleðann í gervöllu þýskalandi, renndu sér mest sjálf. Á meðan við létum eins og bavíanar í snjósleðabrekkunni, kvörtuðu stúlkukindurnar undan fótkulda og ofurhetja ferðalagsins hún Tinna(bjargvættur) hóf sögulega björgun á andarungum sem endur bæjartjarnarinnar höfðu átt á kolröngum tíma (loftslagsbreytingar sjáiði til). Þarna stóð annars nokkuð eðlileg vinkona mín með loðkollhúfu, háf, gulan bala og krakkaskara í kringum sig. Veiddi svo hvern ungan af öðrum, auðvitað voru þeir sjö(eins og í ævintýrunum) og sá síðasti langþrjóskastur-en allir björguðust þeir og komust þeir heilir á höldnu til Andavinafélagsins(ekki fyrir framliðna né afturgengna).
Frækilega fjölskyldan fór líka ásamt hinni familíunni á skauta í höll nokkurri. Hin eldri rúsína varð mjög impóneruð og sagðist vilja fara æfa skauta ásamt balletæfingunum! árlegar hefðir hafðar í heiðri svo sem jólahús og jólamatur! UMMMmmmmmmmm!
Rúsínan í pulsuendanum var svo að fara í nýju göngin tvö kennd við Héðinsfjörð og bæta við þessum týnda firði í safnið. Siglufjörður var eins og beint úr sögubók, notalegur og fallegur og svo var keyrt heim á leið í aftaka veðri og það á kvennafrídaginn sjálfan (ég kom að sjálfsögðu ekkert að keyrslu né nokkru öðru, sat bara og reyndi eftir fremsta megni að skipta mér ekki af akstri.
Annars finnst mér tíminn líða allt allt of hratt í þessum mastersritgerðarskrifum mínum.

útboð-foreldrastarf í einn mánuð, desember nánar tiltekið!

2010-10-14T14:07:00.003Z

Sko ég er eitt mesta afmælisbarn sem ég þekki og ég elska að halda upp á afmæli mitt. En nú er mér um og ó, ég er ekki kona sem er að kvíða hlutunum langt fram í tímann...en í ljósi þess að nú eru börnin mín komin á afmælisboðaaldurinn er ég strax farin að kvíða desember. Eins og ég hafi ekki nóg að gera í þessari blessuðu mastersritgerð en þá þurfum við að halda að öllum líkindum tvö leikskólaafmæli og eitt í viðbótar og já svo koma jólin þarna inn á milli. Viðurkenni að ég væri gjarnan til í að bjóða út þennan blessaða mánuð út-ég skil ekkert í því að við höfum valið okkur svona fáránlegan fengitíma, Men! Já svo eru auðvitað allir að halda þessi líka fullkomnu leikskólaafmæli...með leikjum! 'Eg kann enga leiki-hvernig höndlar maður upp undir 10 börn í dótarísaðþrengdu íbúðinni okkar í mýrinni...
Já og stelpurnar, vetrardrottningarnar mínar geta varla beðið og tala um lítið annað!

regnbogar og víruð langsokkur

2010-10-01T11:15:00.002Z

í gær sótti ég stelpurnar á leikskóla, Karólína heimtaði að við færum í sund og svona til tilbreytingar hlýddi ég. Ísold valdi vesturbæjarlaug og heimtaði svo að við færum í útiklefa og það þrátt fyrir síkomandi haust. Við stelpurnar létum líða úr okkur daginn og spjölluðum um það sem á dag okkar hafði drifið. Ísold var mikið að tala um afmæli sem hún væri boðin í hjá bekkjarsystur svo við fórum að velta fyrir okkur gjöf--'Eg hafði séð að minnsta kosti sjö regnboga þá um daginn og spurði Ísold hvort það væri ekki sniðug gjöf?
"Nei, mamma við getum ekki borið hann og ekki einu sinni Júlían getur borið hann" svo hvíslaði hún að mér "en hann getur öruglega borið meðalstóran regnboga!"
Sundferðin var þó nokkuð tíðindamikil við sáum Jólasvein í fríi og undarleg ský. Þegar við komum svo aftur í búningsklefann var okkur öllum skítkallt, Ísold fannst ég flýta mér um of að sturta hana og klæða og segir "Mamma, viltu þvo á mér hárið þannig flétturnar standi út eins og hjá henni Langsokkur" ég malda í móinn "En mamma ég vil vera eins og langsokkur" ég reyni að útskýra að til þess að hárið standi út í loftið þurfi vír! "notaði Langsokkur vír, hvernig járn er það" ég játti og útskýrði enn frekar "þá það" með uppgjafartón.

með fyrstu haustlægðinni

2010-09-26T20:50:00.003Z

fýkur laufskrúðið af trjánum og þekur gangstéttarnar eins og litríkt teppi. Ég held það sé hreinlega sannleikurinn en norðurmýrin er fegurst á haustin, hívaðir spörfuglar, reyniber og þytur í laufi--eitt ljúfasta hljóð sem hægt er að hlusta á eins og verið sé að strjúka á manni eyrun. Auðvitað verð ég svo einhvern tíman að taka þvottinn af snúrunum áður hann fýkur út í veður og vetur.

facebookhatur-útdautt sjálf

2010-09-16T12:38:00.006Z

Sit hér á skrifstofunni með hryllilegt hauskvef sem gerir það að verkum að heilinn virðist varla virka. Ég er með höfuðverk og lítið sem ekkert nefrennsli sem er slæmt því það skýrir þessa stíflu á eðlilegri hugsun. Engu að síður sit ég hér og kíki á facebook-og þið sem viljið endilega íslenska þetta hryllilega fyrirbæri þá gerið það en mér finnst ægilega asnalegt að kalla þetta "fésbók, snjáldur".
Í fyrsta lagi þá hangir maður á þessu stundum tímunum saman án þess að nokkuð gerist
þetta gerir mann ótrúlega forvitinn um eitthvað fólk út í bæ sem kemur manni ekkert við og skyndilega er maður farinn að skoða afar leiðinlegar barnaafmælismyndir hjá einhverju liði sem maður þekkir ekkert en á vin sem droppaði þarna við.
maður fer að upphugsa alls konar asnalegar setningar til að setja í "hvað liggur þér á hjarta" boxið og þykjast vera sniðugur, fyndin, einlæg. Svo bíður maður eftir því að einhverjir læki mann til þess að fá fyllingu í sitt auma líf... Nei þetta er hræðilegt, aumkunarvert, leiðinlegt. Ég veit maður hittir sér löngu horfna vini eða kunningja, maður getur fylgst með vinum í útlöndum sem maður hefur samviskubit yfir því að hafa ekki skrifað! En nei mér finnst þetta ekki nægilegir kostir til þess að afsaka það, að þetta fyrirbæri ætti í raun að heita Procrasti-Nation og árás á einkalífið. Það góða eða það slæma að það er erfiðara að fletta aftur í tímann svo asnalega of-hreinskilinn status...getur gleymst. En þvílíkt líf fyrir unglinga dagsins í dag...ég hefði ekki haft áhuga á því á mínum menntaskólaárum að frændfólk, foreldrar eða bara einhverjir sæu myndir af mér á menntaskólaballi í undarlegu ástandi. Mýstíkin um sjálfið er að hverfa, það verður erfiðara og erfiðara að vernda sjálfan sig fyrir sinni eigin athyglissýki og meinfýsni! ÉG HATA FACEBOOK!

prjónað haust

2010-09-13T20:55:00.004Z

Anja og Veikko, originally uploaded by pipiogpupu.

þrátt fyrir mikil plön og stórar hugmyndir virðist ég eiga erfitt með að prjóna á sumrin-og það verður bara segjast eins og er að um leið og hitastigið fer niður og laufin falla finnst er mér mun eðlilegra að taka upp prjónanna. Hins vegar er ég búin að standa mig vel í því að fara á prjónanámskeið bæði á dásamlegri prjónahátíðinni lykkjur sem var í sumar í Norræna húsinu og nú í haust hjá ungri skoskri dömu sem ég hefi fylgst með á netinu undanfarin ár. Síðasta námskeiðið var nokkuð sérstök upplifun þar sem ég var búin að kynna mér netsjálf þessarar geðþekku dömu mjög vel og uppgötvaði því að ég hafði m.a. fyrirfram hugmyndir um rödd hennar! Í sumar sótti ég líka mjög skemmtilegt námskeið hjá norskum píum sem reka heimasíðuna pickles. Í haust er ég því enn með peysu sem ég byrjaði á í vor og svo langar mig að prjóna heilan helling í viðbót. Vildi samt að ég gæti prjónað hraðar:)

Sumarfríið í myndum

2010-09-02T23:46:00.001Z

fyrirsætan, originally uploaded by pipiogpupu.

komið á alnetið....já maður spyr ekki að myndarskapnum hér í Norðurmýrinni.
Haustið hér farið að láta á sér kræla þó ekki í hitastigi heldur rútínubreytingum og haustverkum. Búið að sulta smá en ætla að fara herja á Reyniberin sem eru í miklu magni í mýrinni...þannig að hverfið hljómar sem yndislegt spörfuglabjarg...
blíðar kveðjur

afar dapurlegt án þín

2010-08-25T11:31:00.003Z

elsku pabbi minn-svo ég vitni í þig sjálfan sem átt afmæli í dag.
"leiði

bardzo smutno bez ciebie
máð letur stirðnaðra tilfinninga
málið órætt
smáletri fjarlægða málfræði gleymskunnar
eldingavararnir klofnir
sumt letur geymist best i ösku
án upphafsstafa
tryggð dökka pennans
takmarkalaus
spyr aldrei tilefni áritana áheita
bez ciebie
á miðju torginu minnismerki
torginu umluktu gráum súrkálsilmandi húsum
borgin mannlaus minningalaus
hlaðin áletrunum merkjum hvítum
borðum
veggspjöldum
að gleymi sér
smutno bez ciebie
niðrað fljótinu stigi hruninn
rústir upplýstar á aðra hönd
reimt eftir gángstígunum
en aldrei milli runna eftir rigningu
gegnum rúðurnar glittir í kertaljós
óvært
bardzo smutno bez cibie"
Geirlaugur Magnússon

sófar og finnar

2010-08-15T23:21:00.005Z

Sófasagan heldur áfram, af einhverri ástæðu virðast sófar áskotnast okkur frá öllum áttum og einhvern veginn virðast þeir kannski ekki endast sem skyldi hjá okkur. Hann Derrick yfirgaf okkur í vor og sameinaðist feðrum sínum á sófahimnum. Í stað hans fengum við sófa og stóla frá ömmu minni á Skjólbrautinni. Þetta eru húsgögn sem eru meir en 100 ára gömul en hafa þjónað ömmu síðan um 1944 giska ég og þar á undan afabróður mínum...sem var fæddur á nítjándu öld! Já hann er grænn og nokkuð virðulegur hins vegar er hann ekki beint slaka á sófinn svo upphófst leit hjá undirritaðri að dívan, já Dívan...Ég veit ekki af hverju en skyndilega varð ég hugfangin af því að eignast dívan fékk fólk út um allan bæ til þess að vakta góða hirðinn og kíkja í geymslur. Allir áttu dívan þegar ég var að alast upp sem reyndist svo hentugur bæði til að liggja í fyrir framan sjónvarp, láta unglinga sofa á og breyta svo í sófa. Um kosti dívana gæti ég skrifað endalaust. Allt kom fyrir ekki og þegar ég var í raun búin að gefast upp á dívan-hugmynd minni(eftir að hafa séð góðæriseftirlíkingu í okurbúllunni Ilva á 70.000 og það á rýmingarsölu) Þá datt dívaninn í hendurnar á okkur(ekki bókstaflega) en sambóndi okkar í skammadal var að losa sig við slíkan. Dívaninn er með grænuvelúr og köflóttu baki sem sagt Fullkominn
Hann hefur verið nefndur Sherlock Holmes og ömmusófi Hercule Poirot, já við nefnum sófana okkar eftir persónum í reyfurum og lögregluþáttum...skrítið en svona er þetta. Í stofunni eru því Holmes, Harry klein, Der Alte og lögregluhundurinn Rex en í nýju heimspekistofunni(svefnherbergi okkar Arnars) er Hercule poirot, þar eru aðeins rædd siðfræðileg og frumspekileg vandamál!
Finnar eru okkur álíka jafn hugstætt áhugamál og sófar. Þeir virðast líka áskotnast okkur á undarlegan og yndislegan hátt. Sælla minninga var Viivi vinkona mín frá því ég bjó í París í heimsókn í sumar ásamt familíunni sinni sem var yndislegt. Síðastliðið haust komu Jussi og Maija sem eru kærir vinir okkar sem við kynntumst í Berlín. En í þessum skrifuðu orðum er finnskt par að hjóla í kringum landið, Viivi benti okkur á þau og Arnar búin að skrifa grein um þetta par sem hjólar út um allt á tveimur alvöru og tveimur gervi-fótum og þar að auki teikna myndasögur um herlegheitin: Ég bendi hér með á bloggið þeirra
kveðja úr klein!

Martröð

2010-08-12T14:05:00.004Z

Mig dreymdi martröð í nótt og það var svo sannarlega martröð, átti sér stað út á rúmsjó. Við vorum að sigla í draumkenndum veruleika, sjórinn var ógagnsær og hvítur. Höfnin var þakin sjó og ég missti annað barn mitt í sjóinn þegar ég ætlaði að láta hana á bryggjuna, Þura veiddi barn mitt upp úr á meðan ég var frávita af hræðslu. Skyndilega vorum við öll komin inn á spítala sem var mjög mikið gulur eiginlega habsborgaragulur(þ.e. eins og húsin í Austurríki) þar fyrirhittum við strangar hjúkrunarkonur sem skipuðu okkur öllum að gista þar!
Þvílíkt og annað eins.
Annars var hjóli eiginmanns míns stolið um síðustu helgi! Virkilega ömurlegt og lágkúrulegt-næ ekki upp á nef mér af hneysklun á þessum hjólaþjófum.

Dansar eins og madonna

2010-08-06T22:57:00.001Z

Dansar eins og madonna, originally uploaded by pipiogpupu.

Það eru komnar myndir á flikkrið síðan fyrri hluta sumars! ég var að átta mig á því að ekki allir hafa brennandi áhuga á að skoða barnamyndir manns og sumum finnst það jafnvel hrútleiðinlegt...en ég meina who cares...for bears:)

skelfilegi bloggarinn ég

2010-08-03T22:47:00.002Z

hef verið upptekin við svo margt að undanförnu að ég hef varla litið hér inn...en að sjálfsögðu lofa ég sjálfri mér bót og betrun. Verð hálfpartinn fegin að lesendurnir séu búnir að yfirgefa þetta sísökkvandi skip en þráast við að halda því á floti. En hvað um það sumrin eru til þess að njóta þeirra, hvers vegna skyldi maður hanga inni endalaust í asnalegum tölvusamræðum.
Við vísitölufamilían höfum verið mjög mikið saman undanfarin mánuð saman í fríi og það er dásamlegt að maður er alltaf að kynnast lífsförunautum sínum betur. Ég hef t.d. komist að því að frumburður minn getur talað frá því hún vaknar og þar til hún sofnar án afláts! Að litla skottan elskar að hlusta á rokk og vill hlusta á það mjög hátt(meira að segja hærra en rokkpabbinn); Að báðar dætur mínar fíla Ramones sem þær kalla ramons og geta sofnað mjög vært út frá þeim! Að frumburðurinn getur lært söngtexta eftir fyrstu hlustun en litla skottan virðist hafa erft hæfileika móðurinnar á því sviði. Að Karólína gæti lifað á kakói einu saman(sum sé kölluð Kakólína í útilegunni). Að tvær systur geta sprengt í foreldrum hljóðhimnuna en alltaf svo friðsælar þegar þær lygna aftur augunum á kvöldin.
Jú um moi hef ég komist að ýmsu nýju aðallega því að ég er ekkert endilega sú sem ég held ég sé...Meikar sens?
En nú er síðsumarið komið og það finnst mér dásamlegur tími, uppskeran, birtan, notalegheit og ýmis afmæli!
Fréttir dagsins Móa er komin með skrifstofu, JÚHÚ!!!

sumar sumar og sól

2010-06-04T10:44:00.002Z

Það er sumar og þá gerir maður eitthvað sumarlegt. kartöflur komnar niður einhver fræ líka upp í skammadal. Í garðinum stússast ég þó hann sé of stór til að ég nái nokkuð að ráða við hann, uppanágrannarnir hafa enn ekki losað risavaxna jólatréð líklega of fín fyrir það. Stelpurnar kátar og hressar í garðinum og á hjólunum. Ég er farin að lesa í tvær bækur á hverju kvöldi fyrir allra hæfi, bangsímon púa í þýðingu Einar más fyrir gríslinginn minn og prinsessubók fyrir prinsessuna mína. Og fyrir sjálfa mig les ég svo Gróður jarðar e. Hamsun. Ein peysa á prjónunum og það fyrir sjálfa mig, sem er í förste gang. Já það er margt brallað og gert á þessum bjartasta tíma. Varð mikið hugsað til ferða minna með norðurleiðarútunum í gamla daga upp á Krók, rúturnar voru rauðar og hvítar, allir blótuðu Hvalfirðinum hvort sem var á norðurleið eða suður. Staðarskálinn var hlýlegur og maður gat skoðað dótauppstillinguna endalaust. Það var nú gaman þá!

pipiogpupu afmæli

2010-05-23T22:48:00.001Z

pipiogpupu afmæli, originally uploaded by pipiogpupu.

myndir komnar frá viðburðarríku vori í Norðurmýri: Pipiogpupu átti afmæli, móa líka, maó fékk tattú, páskar komu með tilheyrandi hreti og lungnabólgu, kræklingaævintýraferð, nýtt hjól, fyrsti mai og bara hele livet í blíðu og stríðu.

hellirigning

2010-05-15T23:01:00.003Z

ég er ekki nógu kát þessa daganna og þá virðist allt erfiðara og vaxa mér í augum. Birtan of mikil og upplýsandi. verkefnin of mörg og tíminn naumur. Laugardagskvöld með tveimur hnátum breytist í vælukeppni og móðirin úttauguð...eftir að hafa komið þeim í svefninn bætist á sálina hrúga af þvotti sem þarf að brjóta saman. Krafan um að finna alltaf jákvæðu eða björtu hliðina finnst mér þrúgandi, má fólk ekki bara vera stundum leitt í friði.

gos gos gos

2010-04-14T17:56:00.004Z

þessi gos eru nú alveg! alltaf þegar eitthvað spennandi er að gerast eins og skýrsla rannsóknarnefndar kemur fram, Nei þá er það enn eitt gosið og hvað fylgir því, slefandi útlendingar, slefandi íslendingar í útlöndum sem finnst þeir vera missa af einhverju... Og Við sem vorum búin að vera svo dugleg að fæla allt þetta loðúlpu, 66grnorður íslands aðdáendur í burtu. Nei það ætlar bara ekki að takast. Annars finnst mér að við ættum að breyta nafninu á landi okkar, það er enginn ís hérna nema ef vera skyldi rjómaís. Það er bara siðleysi og gos
þannig að hvernig líst ykkur á siðleysisland eða þá gosland hið síðara væri svo hægt að misnota í gosauglýsingum og gosútrás.
Svo ætti að sjálfsögðu að virkja þessi gos betur...henda nokkrum siðspilltum viðskiptamönnum, bankastjórum, stjórnmálamönnum beint í gíginn! Já hvítþvoum þetta gosland bara á einu bretti.

ráðleggingar

2010-04-08T10:17:00.003Z

1. Ekki fá lungnabólgu um páska, það er ömó.
2. of mikil innivera gerir mann/konu skapvonda/nn.
3. Ekki spyrja fólk álits þegar maður vill aðeins fá jákvæð svör: niðurstaða vonbrigði.
4. Ekki horfa á myndir um dauða, eða hugsa út í endanleika lífsins: niðurstaða þú verður andvaka og skapvond.
5. Ekki skilja fulla skúringarfötu fyrir framan eldhúsdyrnar þegar þú ert andvaka með dauðahugsanir og hor niður í tær: niðurstaða þú endar með að þurfa skúra alla íbúðina um miðja nótt.
.
........

athyglisbrestur, Duras og hretið-Manifestó um vor

2010-03-30T21:52:00.005Z

Vorið er komið
vegna þess að hitastigið er loksins undir frostmarki...sem þýðir að páskahretið er mætt.
aðfararkvöld vorjafndægurs var Afmælispartýið mitt haldið sem endaði með eldgosi. Ég bjó til kökur til heiðurs pipi og pupu, síðan var kátt í höllini á móugleði með nýjum lakkrís frá góu.
Annars er allt einhvern veginn miklu hressara með vorinu, lóunni og gosinu.
Ég hef litla löngun til þess að ganga í opið ginið á eldgosinu, en hefði svo sem ekkert á móti því að sjá smá glæringar á meðan ég fæ mér gos og hraun...
Hins vegar hefur mér loks tekist að greina sjálfa mig með athyglisbrest á háu stigi, einbeitingu á lágu stigi. En svo hef ég líka greint gervallan vestræna heiminn með egóismaathyglisbrest sem er að sjálfsögðu afleiðing kapítalisma og karlrembu.
Litlu beinin stækka allt of ört, sú eldri með gelgjustæla milli þess sem hún óttast heimsenda, sú yngri farin að kunna stafina og mikill bókaormur.
Ég sakna kirsuberjatrjáa, hljóðsins í trjánum og þegar froskarnir vakna til vorsins.
Get þó þakkað öldruðum nágrönnum fyrir að gefa fuglunum í garðinum og líður því næstum eins og ég sé komin á ítalskan veitingastað þegar ég geng út í garð.

mig langar til útlanda.

pipiogpupu er fimm ára!

2010-03-15T20:52:00.003Z

blogg þetta hófst fyrir fimm árum og átti mestan part að vera fréttaveita um litla fjölskyldu. Ungabarnið sem skapaði fjölskylduna er líka orðin fimm ára og er nú inni í herbergi í hrókasamræðum við litlu systur og það þó þær eigi að vera löngu sofnaðar. Reyndar átti ég annað blogg sirkabát ári fyrr sem hét sama nafni en því var eytt úr úthafi internetsins...sem mér finnst nú miður, soldið eins og að týna dagbók. Já og þrátt fyrir að hafa flutt upp undir þrjátíu sinnum er það eina dagbókin sem ég hef týnt. Á safn handritaðra dagbóka sem bera vitni um misgáfulegar hugsanir mínar hverju sinni. Nú fimm árum eftir upphaf þessa bloggs, má eiginlega segja að bloggið sé hálfdautt (eins og ljóðið og guð) flestir mínir tenglar hér til hliðar skrifa lítið sem ekkert. Ef einhver hefði sagt mér á unglingsárum að ég ætti eftir að halda einhvers konar opinbera dagbók...hefði ég sagt er ekki í lagi með þig! En ég gat heldur ekki ímyndað mér að ég gæti sent fólki hinum megin á hnettinum rafræntbréf á innan við mínútu, hvað þá beinlínis spjallað við fólk einhvers staðar í útlöndum og horft á það um leið! Nei þessi jamesbondgadget veröld er skrítin og kemur sífellt á óvart.
Svo er allt hitt sem helst óbreytt, hvernig rigningin fellur, sólin rís og hvernig þrátt fyrir allt, þá lætur vorið sjá sig að lokum. já til hamingju með pipiogpupubloggafmæli!

nokkur atriði sem benda til þess að ég er að eldast og eigi afmæli í næstu viku....JIBBÍ

2010-03-11T14:11:00.003Z

a. ég keypti mér fyrsta hrukkukremið í bónus um daginn...reyndar vegna þess það var ódýrara en nivea dagkremið, það heitir aþena!
b. ég er alltaf að prjóna og vonast til að prjóna jafn flott og amma einhvern tíman í bráð
c. ég stelst til þess að hlusta á gufuna.
d. langar á synfóníutónleika með manninum sem vill bara rokk rokk rokk!
e. ég horfi alltaf á bókmenntaþáttinn kiljuna aðallega fyrir Kolbrúnu og Pál, mér finnst þau fyndin en þáttastjórnandinn er yfirleitt með allt of löng innslög um karlpunga.
f. mér finnst 34 niðurdrepandi tala
g. ég var með þeim elstu á Bakkus síðustu helgi og í yngri kantinum á Boston.

æ, kann ekki stafrófið er það elli eða unglingamerki. Anyways.
p. for pink elska bleikan, ekki ellimerki.
og á afmæli bráðum þar sem allt á helst að vera bleikt. Eða eins og dætur mínar segja alltaf "mamma á afmæli bráðum og það er næstum eins og jólin"....(já ég kenndi þeim það)

loksins snjóaði milli jóla og nýárs

2010-02-24T19:43:00.002Z

loksins snjóaði milli jóla og nýárs, originally uploaded by pipiogpupu.

og svo ekki aftur fyrr en 24. febrúar...þetta land, þetta veðurfar það er allt að fara til fjandans. Enda sögðu stelpurnar í kvöld, "það er að snjóa, jólin eru komin"! hvað um það: nýjar myndir á flickr!!!!!

heilaflækja

2010-02-22T22:18:00.004Z

ég er að reyna prjóna eina ferðina enn, nei ég gefst ekki upp þó hægt gangi. Sit hér í ullarsokkum prjónuðum af Brynju Björk, sú hin sama og prjónar á fræga fólkið í hollywood. Heilinn minn virðist ekki ná utan um þessa uppskrift Elizabeth Zimmerman nokkurar...sem er svakalega fræg í þessum prjónaheimi, eins konar Pavarotti síns geira.
Uppskriftin virðist vera hin mesta verkfræðiuppskrift og er útkoman algjört sörprise...Nafnið á peysunni er sum sé baby jacket surprise eða eitthvað svoleiðis en það er hægt að fletta þessu öllu upp á wikkí. . Svo var planið að senda peysuna út til finnlands og þá þarf ég helst að ná að prjóna aðra eins!
Annars er ekkert mikið að frétta af þessari stórkostlega skemmtilegu fjölskyldu: Mamman er alltaf í leikfimi, sefur aðeins of mikið og er kallt í þessum rituðu orðum, Pabbinn fékk hjálm í afmælisgjöf frá dætrum sínum sem mamman er afskaplega ánægð með því hún var hrædd um hann á hjólinu sínu út í móa. Minnsta stelpan er alltaf að grallarast og stundum alveg að gera foreldra gráhærða með þrjósku og öðrum uppátækjum, þess á milli er hún ómótstæðilegt lítið stýri sem svaraði aðeins nafninu Gríslingur á öskudaginn(alveg eins og í fyrra og örugglega á næsta ári líka). Aðeins stærri stelpan ætlar að taka bleika tímabilið út í ystu æsar, var ekki kát með mömmu sína því hún keypti ekki rándýran prinsessubúning á öskudaginn(eins og hinar mömmurnar) en varð svo glöð með bleikan glimmerkjól af frænku sinni Morgan í ameríku. Hún er auðvitað alltaf sama krúttið þó hún hafi fullorðnast ansi mikið við það að verða fimm ára. Svo teiknar hún öllum stundum og kallar sjálfa sig listakonu.
Já og vegna þess að lífið er sífelld endurtekning þá er ég farin að þrá sumarið allt allt of snemma og get ekki beðið eftir að verða afmælisbarn...júhú

sumar, vetur, vumar, setur, sutar????

2010-01-28T17:33:00.003Z

Nei ég kvarta ekki, ég kvarta ekki þó sleðinn sitji einn og ónotaður, þó ég geti farið út án peysu, vettlinga og húfu, þó krakkarnir séu í endalausu drullumalli í pollagöllum. Nei ég kvarta ekki þó það sé ekki 20 og eitthvað stiga frost eins og í prússlandi...mér finnst þetta veðurfar bara ágætt í þetta skiptið. Viðurkenni þó að ég sé svolítið rugluð, að sjá laukana vera skjótast upp úr jörðinni, sjá grænt gras og steingráar gangstéttir.
Rigningin, gráminn, skýin, ljósbláminn, ljósgula grasið...allir þessir litir blekkja mig eins og laukana og ég er farin að halda að ég búi í miðevrópskri stórborg en ekki þessu menningarsnauðuskammdegisskulduga ríki(löng orð eru svo skemmtileg). Fegnust er ég þó yfir því að það sé farið að birta!

16 litbrigði af gráum

2010-01-14T09:50:00.003Z

Er hægt að lesa af eins og af alvöru pappír. Hann les upphátt, geymir fjölda bóka, hægt að lesa blöð, blogg... léttur sem fiður sléttur sem særinn...Kyndillinn er víst framtíðin og hvað þýðir það fyrir bókelskandi fólk. Ég heyrði viðtal við bókakonu nokkra í útvarpinu, sú hafði fengið slíkt skrapatól í jólagjöf og var hæstánægð. Ég varð hálf sorgmædd og hugsaði ósjálfrátt er bókin virkilega orðin elliær og úrelt! Munu bókasöfnin, fornbókabúðir, bókabúðir, kál og kenning líklega uppáhaldsíverustaðir mínir í allri veröldinni einhvern tíman hverfa og Amazóna(og slíkar sniftir) taka við. Svo stalst ég til þess að kíkja á auglýsingu af þessu undratæki hjá Amazónu, já og skömm frá því að segja að ég virðist hafa íslenskanýtæknielskandigenið því ég hreifst af kyndlinum kostum hans, 16 litbrigðum af gráum. En samt ekki alveg því þegar ég lagðist upp í rúm í gær og las mína bók fór ég að hugsa, hvernig er að lesa af skjá, hvernig er að halda á skjá, hvernig er að finna ekki fyrir pappírnum, finna hversu margar blaðsíður eru eftir á þykktinni. Er hægt að lesa af skjá í rökkri(sem ástmaðurinn skammar mig alltaf fyrir). Bókin hefur líka sína eigin lykt, nýbókarlykt, gömlubókarlykt, pabbabækur lykta t.d. á alveg sérstakan hátt, reykingarpabbalykt með dassi af öryggiskennd.
Kalliði mig nostalgíurómantíker en ég veit það ekki ég elska bókarformið og er ekki viss um að kyndillinn lýsi upp framtíðina. krumminn á skjánum!

Sofnað í nýju náttkjólunum á Jólanótt

2010-01-08T17:59:00.001Z

Sofnað í nýju náttkjólunum á Jólanótt, originally uploaded by pipiogpupu.

og fleiri myndir á flickr...frá hausti 2009 að jólum:)

áramótaheit!

2010-01-04T16:01:00.003Z

nei haltu nú! Móheiður ætlar að taka MMX með trukki, ekki færri en tíu áramótaheit upp í erminni, öll fjalla þau um mig og mína vellíðan. Já það á að taka klassíska vestræna eigingirni á þetta. Börnin orðin hálffullorðin og ég engin smábarnamamma lengur! Já já já...sandt er livet. Ísold vaknaði að morgni annars janúar tvöþúsund og tíu fimm ára. Hún byrjaði á því að taka í tennurnar og var frekar vonsvikin að engin væri dottin!
Svo var skellt í eina veislu og systurnar alveg farnar að kunna á rútínuna.
Þessi fimm síðustu ár þessa áratugs hafa verið fljót að líða og margt borið upp á þeim. Ísold sem kom í heimin lítil byssukúla sem ljósmóðirin rétt náði að grípa er orðin svo stór, veit svo mikið um þennan heim og afskaplega gaman að fylgjast með henni. Á þessu ári hefur hún lært margt nýtt s.s. stafina, dansað á sviði borgarleikhússins, farið upp á hálendið þ.e. í Landmannalaugar og um vestfirði. Þær systur finnst mér vera á mjög svo skemmtilegum aldri,gaman að vera með þeim og þær eru góðar vinkonur. Það er greinilega þroskandi að eiga systkini þó þessi mörgu raddbönd samankomin geti líka ært mann.
En um síðasta ár nenni ég svo sem ekki mikið að fara yfir, margt skemmtilegt gerðist en samt finnst mér síðasta ár ekki hafa verið gott ár í það heila. Ég er þakklát fyrir að við familían höfum verið sæmilega heilsuhraust og stelpurnar hafa dafnað vel og það er fyrir mestu eins og amma myndi segja:)

áramótaskaup herðubreiðar

2009-12-25T12:49:00.001Z

áramótaskaup herðubreiðar
Originally uploaded by pipiogpupu

dásemdarvinkonur og frumraun mín í brúðugerð...:)
Gleðileg Jól!

2009-12-24T10:13:00.001Z

Send your own ElfYourself eCards

Karólína þriggja ára

2009-12-22T12:23:00.000Z

Fjórði í aðventu: síðasta sunnudagshugvekjan

2009-12-20T23:38:00.004Z

Nú skal segja hvernig ungar konur í Norðurmýri halda jólin með jafnaðargeðinu að vopni...well ó well lífið er það sem kemur fyrir á meðan maður er upptekin við planleggingar. Já og jafnaðargeðið er ekkert sérstaklega hátt skrifað á tossalista næstu daga. En hvað um ég kláraði ritgerð sem ég hefði alveg öruglega getað vandað betur við,hitti vini, við familian áttum góðar stundir með löngum og langa í kópavoginum og ég hélt jólaafmæli fyrir litla jólabarnið mitt:
(varúð færsla breytist nú í væmið tal um eigin heitelskuðu afkvæmi)
Karólína varð þriggja ára í gær, stóra systir hennar vakti hana með hamingjuóskum(á sinni ofurskýru íslensku)og við foreldrarnir muldruðum hangandi sitt hvoru megin við þær á rúmbrík hjónarúmsins...Litlan var afar ánægð með að hún sjálf ætti loksins afmæli og tók því á móti öllum gestum með því að segja öllum"til hamingju með afmælið" þannig var það afgreitt! Og mikið hefur hún stækkað litla peðið mitt og þessi litla persóna þroskast. Það sem hún tekur uppá er stundum óborganlegt og líka stórfurðulegt.
Eins og þegar hún tók upp á því í haust að fara sanka að sér grjóti og er iðulega með fulla vasa af grágrýti. Nú nýlega fór hún að kjamsa á steinunum eins og hún ætli sér að verða forngrískur ræðulistamaður... Stóra systirin gerði okkur foreldrana afskaplega stolt því hún var full umhyggju og ástar til afmælisbarnsins--sýndi engin merki um öfundsýki. Samgladdist systur sinni og skemmti sér hið besta í litla
jólaafmælinu. Það er nú meira hvað þessi litlu skrippildi eiga mikið pláss í hjartanu.
(væmni búin)
Nei ég er ekki búin með jólagjafir og þið sem saknið kortsins verðið bara að gera ykkur þetta nöldur á pipiogpupu að góðu. Ég hef sko ekki bakað neitt meira nema ég gerði heilsukonfekt sem mínum ektamanni líst ekkert á. Ég er orðin stressuð, föndur er enn óklárað og farmvilleuppskeran farin til fjandans. En hvað um það ég bið bara um notaleg jól og að við höldum geðheilsunni. Já svo held ég bara að stressið sé hluti af jólunum þannig að það er ekki hægt að sleppa því alveg:)hátíðleikinn, æ nei finnst hann ekkert merkilegur....og árans verð of sein að pósta þessari færslu!Hvít jól, já takk!

þriðja kertis sunnudagur á þessum sýndarveruleikakrans!

2009-12-13T17:24:00.004Z

Jú þetta er allt að koma, eða þannig en ég er bara frekar róleg og það var takmark þessa aðventuniðurtalningar. Meyjarskemman er orðin rósrauð fyrir tilstilli afskaplega duglegs lítils bróður(sem er ekki svo lítill lengur) og nú er stefna tekin á gjafatilbúning, ritgerðarklárun og svo auðvitað afmæli Karólínu. Já, Þrjú ár síðan Knútur ísbjörn fæddist í Berlín, Wilson mugga strandaði við íslandsstrendur og ég var fullkomlega viðþolslaus af óþolinmæði eftir þessari litlu gömlu geit minni. fyrir fjórum árum vorum við í Berlín á leið til íslands í jólafrí og jafnframt fyrstu jólin án pabba, fyrir fimm árum var ég kasólétt af frumburðinum, við Arnar tvö ein á sólvallagötu. Mikið líður tíminn hratt.

En systurnar fara alveg öruglega ekki í jólaköttinn þetta árið þar sem þær fengu guðdómlega reyndar konunglega jólakjóla frá ömmu þeirra og afa á sólvöllum. Ísold var svo hamingjusöm að hún getur varla enn á heilum sér tekið. Ég þarf augljóslega að gera e-h í mínum jólafatamálum svo líti ekki út fyrir að vera útigangskona við hliðina á þeim. Hins vegar erum við foreldrarnir enn að velta því fyrir okkur hvað við eigum að gefa þessum skottum...(til skammar ég veit) en má ekki kosta handlegg eða sálina? jólajólajóla hvað?
Það er nú meira hvað maður getur verið heillaður af þessu jólafyrirbæri. Og þessi hátíðleiki sem fólk er alltaf að tala um er hann svo eftirsóknaverður... Meira um það seinna.

heilagur nikulás (aðventa númeró dúó)

2009-12-06T21:29:00.006Z

Jólaundirbúningur er hér í góðum farvegi síðan húsmóðirin tók þá ákvörðun að slappa af. Skrautið er í lágmarki, stelpurnar kláruðu piparkökurnar síðan síðustu helgi. Hins vegar er til nóg deig í ískápnum til að búa til fleiri. Svo er yngri kynslóðin dugleg við að syngja jólalög og við borðum öll mandarínur eins og að við fáum borgað fyrir það.
En sérst þú einn af þeim fáum lesendum þessa bloggs og eigir þú von á gjöf frá þessari familíu þá verð ég bara að hryggja þig með því að jú, jólagjafirnar sem koma héðan verða heimatilbúnar (alveg öruglega klastur). En það er auðvitað hugurinn sem gildir (hvaða gagn sem er nú að því). Já, sökum féskorts og almennrar óráðsíu í fjármálum verður þetta að vera svo ekkert sævar karl hérna eða debenhams! Hvað um það þetta er hins vegar stressfactor hinn mesti því nú þarf ég utan þess að klára tvær gáfulega ritgerðir, halda barnaafmæli og sómasamleg jól í auðarstræti, að smíða og klastra saman jólagjöfum! Það að ég sé að slappa af fyrir þessi jól er auðvitað helber lygi sit hér með uhuklísturputta og skrifborðið þakið rusli og engin gjöf komin í pappír. Jólin koma samt og allt það! og hvar er snjórinn?

(Viðbót frá ritstjóra: afrekaði að sjá nýju woody allen og hún er frábær mæli með henni! já og svo sá ég líka forsetafrúnna í yndislegum bleikum jogging með hlébarðarönd á hjóli við bessastaði á þessum ótrúlega fallegum degi.)

1. í aðventu

2009-11-29T22:12:00.003Z

ég man mjög vel eftir því þegar ég kom til Íslands fyrst um jól. Það var eins og að ganga inn í litla jólasnjókúlu, ævintýraveröld. Allt svo fullkomlega jólalegt og hátíðlegt. Mjólkurglasið og smákökurnar hjá ömmu í skjólinu, þegar ég sá jólasvein í holtagerðinu og amma manaði mig upp í að hlaupa á eftir honum með pönnuköku. ég kom að sjálfsögðu ekki upp orði, af feimni. Ég var með stjörnur í augunum þegar ég flaug svo heim þar sem reyndar ég þurfti ekki að ganga í vetrargalla, húfu eða vettlingum...
Ég man líka eftir að hafa heyrt ættingja mína vera kvarta yfir jólastressi...skyldi þetta nást... sögðu þau. Þá náði ég engan veginn þessari hugmynd, hverju vildu þau ná og hvernig í ósköpunum gat þeim þótt þessi ævintýraveröld stressandi. Núna get ég vel skilið þetta fullorðna fólk, það þarf að njóta aðventunar svo mikið, baka svo mikið, kaupa gjafirnar allar og ná að föndra með börnunum, föndra gjafir, fara í öll boðin, jólahlaðborðin, ekki eyða of miklum peningum, gera þennan asnalega krans, skreyta...allt að sjálfsögðu áður en klukkan slær sex á aðfangadagskvöld, jesús góður maría og jósep! Þurfa allir íslendingar alltaf að vera jafn fullkomnir um jólin. Slöppum af um jólin!
ps. ég er búin að baka piparkökur, fara með krakkana á sleða um helgina og nei ég er ekki búin að skreyta og hef ákveðið að sleppa jólakortum þetta árið!

hjal og tal

2009-11-13T17:29:00.004Z

ísold hefur margt að segja, hún t.d. vaknar talandi. Yfirleitt til að segja frá draumum sínum sem eru mjög litríkir og svakalegir. í dag vaknaði hún til að segja mér að vinkona sín á leikskólanum hefði sagt :"mamma, x segir að herra latur heiti herra hvíli" Ég verð að vera sammála vinkonunni að það nafn hljómar mun betur.
litlan er loksins farin að segja nafn sitt almennilega þó við séum strax farin að sakna kanínu litlu... hún heitir KA ro Lí na eins og hún segir með miklum tilþrifum. áðan á klósettinu spurði hún mig "mamma engarðu bara pissa?" já sagði ég, hún svarar stóreyg " ég enga(elska)að kúka"!
Viðræður systrana geta svo verið óendanleg uppspretta gleði og undrun, karólína vaknar yfirleitt fyrst og reynir að vekja systur sína sem vaknar svo og byrjar strax að mala "karó eigum við að koma leika" eða "karó eigum við að búa til búð" og svo taka þær strax til við að leika og stundum erfitt að gera þeim ljóst að það sé ákveðin dagskrá í gangi. Um daginn voru þær að ræða daginn sinn á leikskólanum, litlan segir við vorum í döngdund þá kemur stóra strax Nei þú átt að segja SÖNGSTUND óaðfinnanlega litlan segir aftur hátt og enn óskýrt DÖNGDUND og svona halda þær áfram endalaust sem stundum endar í hláturkasti og stundum í rifrildi.
Ísold kallar systur sína nokkrum fyndnum uppnefnum. Oft segir hún t.d. þegar systirin er eitthvað að prakkarast...þú ert ALGJÖR og nýverið hefur hún tekið upp á því að kalla hana Rassgatið þitt, eða algjör kanína og skopparakringla:). Systirin svarar iðulega nei ég heiti Ka ró lí na!

le petit chaperon violet

2009-10-29T23:26:00.002Z

petit chaperon violet, originally uploaded by pipiogpupu.

skikkjan er sum sé búin og það fyrir nokkru...en ég veit ekki hvað hefur tafið montfærsluna mína. Það var í lok september sem litla ævintýraprinsessan fékk hana loksins og hún var ekkert smá ánægð. Bætti við borða í hálsmálið þar sem hún er nokkuð stór á hana Ísold, en það þýðir líka að hún muni geta notað hana lengi. Hvað sem litla skinnið segir ....hum grín eða eins og Ísold myndi segja sjálf "hvaða sjúka grín er þetta?". Ísold kallar flíkina fjóluhettu og er hún notuð til jafns spari og í ævintýraleikritum Ísoldar. Það skemmtilega við að prjóna þessa flík að ég lærði svo margt, lesa uppskrift og alls kyns kúnstir sem ég kunni ekki áður. Og þó það taki tíma sinn er svo gaman að sjá kláraða flík

long time no see/sea

2009-10-20T22:50:00.001Z

IMG_2689, originally uploaded by pipiogpupu.

our first date a few years ago on Kastanienallee!

barnaby framtíðarinnar

2009-10-16T23:51:00.002Z

barnaby kvöldsins gerist í sultuverksmiðju...mér finnst það eitthvað svo eðlilegt. En velti því samt fyrir mér hvort það sé ekki svolítið hættulegt að búa í þessum annars svo aðlaðandi uppsveitum englands, barnaby hefur í nógu að snúast a.m.k.!
Ég snýst líka eins og hringekkja um sjálfa mig þessa daganna og spái í bolla í gríð og erg. Er hreinlega að spá í þessum normalt spurningum sem koma upp þegar maður er ung kona á framabraut, hvort kona sé á réttri hillu og svoleiðis. Hef enn ekki vaxið upp úr draumum mínum eða uppfyllt þá; að vinna í risavöxnu marmaralegnu bókasafni á hvítum og bleikum hjólaskautum, vera viðfang í svefnrannsóknum, gerast desertkrítíker sem ferðast um allan heim og síðast ekki síst, trúður:)
En hvað verður verður víst að koma í ljós!

af hverju eru fiskar í sjónum, mamma?

2009-09-21T23:23:00.004Z

Spurði eldri dóttir mín eitthvað í kringum afmæli Darwins gamla...ég viðurkenni að ég fór ekki út í þróunarkenninguna. Aðallega vegna þess að þessi spurning var ein af fimmtíu sem rann úr munni stúlkunnar í stríðum straumi. Hún getur sko talað, það skýrt og hátt. Mamma, hvenær má ég eiginlega gifta mig? er líka mjög algeng spurning og um daginn spurði hún mig hvort hún mætti mála hárið á sér svart...það er svo flott!!!
Ég er farin að notast við uppnefni sem fyrrum nágrannar mínur fundu upp og kalla hana við þessi tilefni: Fröken Málfríður Tungufoss.
Yngri dóttirin fór í málþroskapróf og heyrnarmælingu sem gekk ljómandi vel. Ég var líka spurð út í orðaforða dótturinnar en sleppti því algerlega að segja að þessi litla dama hefði sagt angotans um daginn...(við það blótaði ég sjálfri mér í hljóði) jú hún segir heilar setningar og horfir á líka á heilar bíómyndir,(var heldur ekkert að segja að tveggja og hálfsárs dóttir mín væri sjónvarpssjúklingur). ég veit ekki með þetta uppeldi er það ekki bara ofmetið fyrirbæri ;)

heimsendaferð til landmannalauga og Vestfjarða

2009-09-02T15:22:00.001Z

á okkar fyrsta harmonikkuballi, originally uploaded by pipiogpupu.

var stórmerkileg í alla staði og fullkomlega ævintýralegt. Þetta var auðvitað fyrsta ferð þeirra systra upp á hálendið og fyrsta ferð Arnars til Landmannalauga. Þar kom frekar fljótt í ljós að við hefðum átt að pakka okkur mun betur saman því við vorum að bera heil heljarinnar ósköp frá bílastæði handan við á að tjaldi. En þetta tókst þó allt með þokkalegri sæmd, um kvöldið drukkum við kakó og böðuðum okkur í ánni. Þegar við loks lögðumst til hvílu byrjaði ég að kenna mér meins og svaf heldur lítið...fór þó alla leið upp í bíl að finna verkjatöflur og hlýja mér aðeins. Mér tókst sum sé að pakka öllu nema sokkum á sjálfa mig í þetta ferðalag. Tókst þó ekkert að sofna aftur þar sem barn í næsta tjaldi grét helling en þó var frakki sem varði nóttinni í að kvarta yfir barnaskaranum mun verri. Næsta dag vaknaði ég stokkbólgin í kringum auga og frekar aum. Hringjarinn frá notre dame mættur og okkur leist ekkert á blikuna. Við ákveðum að flýta planinu aðeins til að koma mér nær lækni og brunum því í búðardal. Þar tekur við okkur hávaðarok og hreppstjórinn bendir okkur á að tjalda í sælingsdal. Klukkan orðin margt þegar við skríðum undir sæng í tjaldinu og rokið frekar mikið. Næsta morgun er rokið orðið enn verra og tjaldið leggst liggur við á hliðina, augað mitt lítur enn verr út. Því er brunað í kaupstaðinn þar sem ég sæki mér læknishjálpar. Það var auðvitað ævintýri út af fyrir sig. Læknirinn afskaplega indæl ung kona sem finnur út úr því að medicine.com að þetta sé blah-blaus eitthvað á latínu sem ef breiðist yfir í öndunarfærin geti orðið til þess að ég eigi erfitt með anda. Hún gefur mér númerið á heilsugæslunni ef það skyldi henda og ofnæmislyf! Jájá lífið er seirt og kalt. Við snúum aftur í sælingsdal þar sem tjaldið er við það að fjúka og nú er góð ráð dýr, ákveðið er að flytja tjaldið neðar í tjaldstæðið og í meira skjól...það gengur að sjálfsögðu ekki áfallalaust. Það er mjög erfitt að taka niður reisulega bjúgutjaldið okkar í brjáluðu roki upp á hæð og ekki nóg með það heldur fýkur vindsængin okkar yfir allt tjaldstæðið. Arnar hleypur á eftir vindsænginni á meðan ég treð tjaldinu og afskaplega æstum börnum inn í bíl. Jæja við gátum svo tjaldað í þokkalegu skjóli og gert notalegt... Um kvöldið var sko farið út að borða. Næsta morgun er svo keyrt á sjálfa vestfirðina í fínasta veðri, komum við í sjórnæningja-húsinu sem féll vel í kramið hjá yngri kynslóðinni og svona ýmislegt. Ofnæmislyfið virðist virka á blessuðu notre dame einkennin sem er ágætt því þetta hefði alveg geta misskilist sem megaheimilisofbeldi;) Nú þá förum við á besta tjaldstæðið á Íslandi þ.e. á Tálknafirði þar sem er dásamleg aðstaða til að elda inni, þvo í þvottavél og fara í sund. Auðvitað fór þá hitastigið hríðlækkandi og næstu tvær nætur þær köldustu sem ég hef upplifað í tjaldi og ég neyddist til að kaupa mér rándýra ullarsokka á tálknafirði. Kakó drukkið í massavís og ekkert sérlega spennandi að fara á fætur í hellidembu:(. Það þýðir svo sem ekki að láta þetta á sig fá og fékk Arnar gistingu fyrir okkur hjá dásemdarhjónum á Súðavík. Á leiðinni þangað var margt skoðað og það verður að segjast eins og er að Vestfirðir eru guðdómlegir og fallegir í öllum veðrum. Það fyrsta sem við sáum svo á Ísafirði var Bónus og varð frumburðurinn gagntekinn af gleði...."Bónus hrópaði hún...þá getum við keypt hvítt brauð!" En hagsýna húsmóðirin ég hafði bakað nægar birgðir af brauði fyrir ferðina, á morgnanna var hafragrautur og lýsi....svo þið getið rétt ímyndað ykkur að það voru keyptir sykurpúðar í hinni fyrirheitnu "Bónus hjá fjöllunum" eins og ísold kallar Ísafjarðarútibúið. Í Súðavík mætti okkur gestrisni hin mesta, sól og spegilsléttur fjörðurinn sem hér eftir mun aðeins vera kallaður riviera norðursins:)

ps myndir á flickr

pabbi

2009-08-25T11:41:00.005Z

Ég á í miklum erfiðleikum með að útskýra fyrir ungri dóttur minni dauðleika okkar mannanna, einhvern veginn vefst mér tunga um tönn, kem ekki upp orði til að lýsa því. Í dag á pabbi afmæli og þá fannst henni ísold eðlilegt að pabbi kæmi aftur. "kemur hann aftur" spurði hún vonbjartri röddu þegar ég var að tala um afmæli hans í dag. En nei ekki gat ég nýtt mér fimm ára heimspekinám í það skiptið og kannski þarf ég ekki að lýsa því fullkomlega fyrir henni hvernig manni líður eins og tómri skel og hálfmunaðarlausri án elsku pabba. En svona er lífið seyrt og kalt myndi pabbi segja, hann hefði líklega viljað að ég keypti handa honum enn eina bókina, farið með mér á mokka og gefið mér vöfflu með sultu og rjóma, mikið sakna ég hans.

síðasta vikan í ágúst

2009-08-24T00:56:00.003Z

er eins og sunnudagur sumarsins...haustið kemur á morgun, hræðilega þunglyndisleg mynd í sjónvarpinu og angistarfullur mánudagurinn á næsta leyti. Fyrstu skrefin í ýmsum skólum, spenna og kvíði í einhvers konar magahnút. Ég ætlaði nú alltaf að skrifa hér ferðasögu úr okkar ótrúlega ævintýralegu tjaldferð á hálendið og á vestfirði... og hver veit nema maður gefi sér tíma í slíkt hér í bláberjaskyrsfjólubláa svefnherbergi mínu. tæknilegir örðugleikar eru líka á vegi mínum...því tölvan virðist vera yfirfull af dauða og þungarokki(undarlegt nokk)!

sumardvöl í mýrinni

2009-07-03T21:32:00.001Z

bollagöturóló, originally uploaded by pipiogpupu.

Við kvörtum sko ekki hér í mýrinni þó við komumst ekki á frönsku rivieruna í sumar né næstu tíu...svona miðað við islavesaminga ...
sumarið í mýrinni er ljúft, fuglasöngur og blómstrandi garðurinn. Svo reynum við að fara sem oftast upp í skammadalinn að huga að grænmetinu, í útiklefa vesturbæjarlaugarinnar, róló og höfum það hið fínasta. Litlu stelpurnar dafna hið besta í íslenska sumrinu og nú er aðeins vika í að þær fari í frí, ójá velkomið frí!