þriðja kertis sunnudagur á þessum sýndarveruleikakrans!

Jú þetta er allt að koma, eða þannig en ég er bara frekar róleg og það var takmark þessa aðventuniðurtalningar. Meyjarskemman er orðin rósrauð fyrir tilstilli afskaplega duglegs lítils bróður(sem er ekki svo lítill lengur) og nú er stefna tekin á gjafatilbúning, ritgerðarklárun og svo auðvitað afmæli Karólínu. Já, Þrjú ár síðan Knútur ísbjörn fæddist í Berlín, Wilson mugga strandaði við íslandsstrendur og ég var fullkomlega viðþolslaus af óþolinmæði eftir þessari litlu gömlu geit minni. fyrir fjórum árum vorum við í Berlín á leið til íslands í jólafrí og jafnframt fyrstu jólin án pabba, fyrir fimm árum var ég kasólétt af frumburðinum, við Arnar tvö ein á sólvallagötu. Mikið líður tíminn hratt.

En systurnar fara alveg öruglega ekki í jólaköttinn þetta árið þar sem þær fengu guðdómlega reyndar konunglega jólakjóla frá ömmu þeirra og afa á sólvöllum. Ísold var svo hamingjusöm að hún getur varla enn á heilum sér tekið. Ég þarf augljóslega að gera e-h í mínum jólafatamálum svo líti ekki út fyrir að vera útigangskona við hliðina á þeim. Hins vegar erum við foreldrarnir enn að velta því fyrir okkur hvað við eigum að gefa þessum skottum...(til skammar ég veit) en má ekki kosta handlegg eða sálina? jólajólajóla hvað?
Það er nú meira hvað maður getur verið heillaður af þessu jólafyrirbæri. Og þessi hátíðleiki sem fólk er alltaf að tala um er hann svo eftirsóknaverður... Meira um það seinna.

heilagur nikulás (aðventa númeró dúó)

Jólaundirbúningur er hér í góðum farvegi síðan húsmóðirin tók þá ákvörðun að slappa af. Skrautið er í lágmarki, stelpurnar kláruðu piparkökurnar síðan síðustu helgi. Hins vegar er til nóg deig í ískápnum til að búa til fleiri. Svo er yngri kynslóðin dugleg við að syngja jólalög og við borðum öll mandarínur eins og að við fáum borgað fyrir það.
En sérst þú einn af þeim fáum lesendum þessa bloggs og eigir þú von á gjöf frá þessari familíu þá verð ég bara að hryggja þig með því að jú, jólagjafirnar sem koma héðan verða heimatilbúnar (alveg öruglega klastur). En það er auðvitað hugurinn sem gildir (hvaða gagn sem er nú að því). Já, sökum féskorts og almennrar óráðsíu í fjármálum verður þetta að vera svo ekkert sævar karl hérna eða debenhams! Hvað um það þetta er hins vegar stressfactor hinn mesti því nú þarf ég utan þess að klára tvær gáfulega ritgerðir, halda barnaafmæli og sómasamleg jól í auðarstræti, að smíða og klastra saman jólagjöfum! Það að ég sé að slappa af fyrir þessi jól er auðvitað helber lygi sit hér með uhuklísturputta og skrifborðið þakið rusli og engin gjöf komin í pappír. Jólin koma samt og allt það! og hvar er snjórinn?

(Viðbót frá ritstjóra: afrekaði að sjá nýju woody allen og hún er frábær mæli með henni! já og svo sá ég líka forsetafrúnna í yndislegum bleikum jogging með hlébarðarönd á hjóli við bessastaði á þessum ótrúlega fallegum degi.)

1. í aðventu

ég man mjög vel eftir því þegar ég kom til Íslands fyrst um jól. Það var eins og að ganga inn í litla jólasnjókúlu, ævintýraveröld. Allt svo fullkomlega jólalegt og hátíðlegt. Mjólkurglasið og smákökurnar hjá ömmu í skjólinu, þegar ég sá jólasvein í holtagerðinu og amma manaði mig upp í að hlaupa á eftir honum með pönnuköku. ég kom að sjálfsögðu ekki upp orði, af feimni. Ég var með stjörnur í augunum þegar ég flaug svo heim þar sem reyndar ég þurfti ekki að ganga í vetrargalla, húfu eða vettlingum...
Ég man líka eftir að hafa heyrt ættingja mína vera kvarta yfir jólastressi...skyldi þetta nást... sögðu þau. Þá náði ég engan veginn þessari hugmynd, hverju vildu þau ná og hvernig í ósköpunum gat þeim þótt þessi ævintýraveröld stressandi. Núna get ég vel skilið þetta fullorðna fólk, það þarf að njóta aðventunar svo mikið, baka svo mikið, kaupa gjafirnar allar og ná að föndra með börnunum, föndra gjafir, fara í öll boðin, jólahlaðborðin, ekki eyða of miklum peningum, gera þennan asnalega krans, skreyta...allt að sjálfsögðu áður en klukkan slær sex á aðfangadagskvöld, jesús góður maría og jósep! Þurfa allir íslendingar alltaf að vera jafn fullkomnir um jólin. Slöppum af um jólin!
ps. ég er búin að baka piparkökur, fara með krakkana á sleða um helgina og nei ég er ekki búin að skreyta og hef ákveðið að sleppa jólakortum þetta árið!

hjal og tal

ísold hefur margt að segja, hún t.d. vaknar talandi. Yfirleitt til að segja frá draumum sínum sem eru mjög litríkir og svakalegir. í dag vaknaði hún til að segja mér að vinkona sín á leikskólanum hefði sagt :"mamma, x segir að herra latur heiti herra hvíli" Ég verð að vera sammála vinkonunni að það nafn hljómar mun betur.
litlan er loksins farin að segja nafn sitt almennilega þó við séum strax farin að sakna kanínu litlu... hún heitir KA ro Lí na eins og hún segir með miklum tilþrifum. áðan á klósettinu spurði hún mig "mamma engarðu bara pissa?" já sagði ég, hún svarar stóreyg " ég enga(elska)að kúka"!
Viðræður systrana geta svo verið óendanleg uppspretta gleði og undrun, karólína vaknar yfirleitt fyrst og reynir að vekja systur sína sem vaknar svo og byrjar strax að mala "karó eigum við að koma leika" eða "karó eigum við að búa til búð" og svo taka þær strax til við að leika og stundum erfitt að gera þeim ljóst að það sé ákveðin dagskrá í gangi. Um daginn voru þær að ræða daginn sinn á leikskólanum, litlan segir við vorum í döngdund þá kemur stóra strax Nei þú átt að segja SÖNGSTUND óaðfinnanlega litlan segir aftur hátt og enn óskýrt DÖNGDUND og svona halda þær áfram endalaust sem stundum endar í hláturkasti og stundum í rifrildi.
Ísold kallar systur sína nokkrum fyndnum uppnefnum. Oft segir hún t.d. þegar systirin er eitthvað að prakkarast...þú ert ALGJÖR og nýverið hefur hún tekið upp á því að kalla hana Rassgatið þitt, eða algjör kanína og skopparakringla:). Systirin svarar iðulega nei ég heiti Ka ró lí na!

le petit chaperon violet

petit chaperon violet, originally uploaded by pipiogpupu.

skikkjan er sum sé búin og það fyrir nokkru...en ég veit ekki hvað hefur tafið montfærsluna mína. Það var í lok september sem litla ævintýraprinsessan fékk hana loksins og hún var ekkert smá ánægð. Bætti við borða í hálsmálið þar sem hún er nokkuð stór á hana Ísold, en það þýðir líka að hún muni geta notað hana lengi. Hvað sem litla skinnið segir ....hum grín eða eins og Ísold myndi segja sjálf "hvaða sjúka grín er þetta?". Ísold kallar flíkina fjóluhettu og er hún notuð til jafns spari og í ævintýraleikritum Ísoldar. Það skemmtilega við að prjóna þessa flík að ég lærði svo margt, lesa uppskrift og alls kyns kúnstir sem ég kunni ekki áður. Og þó það taki tíma sinn er svo gaman að sjá kláraða flík

long time no see/sea

IMG_2689, originally uploaded by pipiogpupu.

our first date a few years ago on Kastanienallee!

barnaby framtíðarinnar

barnaby kvöldsins gerist í sultuverksmiðju...mér finnst það eitthvað svo eðlilegt. En velti því samt fyrir mér hvort það sé ekki svolítið hættulegt að búa í þessum annars svo aðlaðandi uppsveitum englands, barnaby hefur í nógu að snúast a.m.k.!
Ég snýst líka eins og hringekkja um sjálfa mig þessa daganna og spái í bolla í gríð og erg. Er hreinlega að spá í þessum normalt spurningum sem koma upp þegar maður er ung kona á framabraut, hvort kona sé á réttri hillu og svoleiðis. Hef enn ekki vaxið upp úr draumum mínum eða uppfyllt þá; að vinna í risavöxnu marmaralegnu bókasafni á hvítum og bleikum hjólaskautum, vera viðfang í svefnrannsóknum, gerast desertkrítíker sem ferðast um allan heim og síðast ekki síst, trúður:)
En hvað verður verður víst að koma í ljós!